ลังของฉัน ไม่อย่างนั้นคุณลุงคงไม่ได้กลับมาได้ง่ายๆ ขนาดนี้หรอก หัดรับรู้ถึงความเมตตาของฉันซะบ้างสิคุณลุง!”คำพูดของหานปิงทำให้ฉินเฉาพูดไม่ออก“เอิ่ม แล้วเธอต้องการความร่วมมือแบบไหนล่ะ?”ฉินเฉายอมอ่อนข้อลง“มันเป็นเรื่องง่าย ๆ ง่ายมาก ๆ จนคุณลุงปฏิเสธไม่ได้เลยล่ะ”หานปิงกะพริบตา“หืม? พูดมาสิ”ในที่สุดอารมณ์ของฉินเฉาก็สงบลง เขารับกาแฟจากชิซินที่เขาสั่งเอาไว้ขึ้นมาดื่มรสชาติของกาแฟขมมาก มันขมเหมือนกับรสชาติของชีวิตเขาตอนนี้เลยการเดินทางของเขาช่างขมและฝาดเหลือเกิน“ฉันแค่ต้องการให้คุณลุงช่วยฆ่าคนสองคนให้ฉัน ถ้าคุณลุงทำสำเร็จล่ะก็ ฉันยินดีจะช่วยเหลือคุณลุง รวมถึงปกป้องดวงวิญญาณของคุณลุงไม่ให้คนในนรกเอาไปได้”“หืม? แล้วจะให้ฆ่าใครล่ะ?”ฉินเฉาไม่ได้รีบตอบ เขาเอ่ยถามก่อน“คนหนึ่งคือราชานรก ส่วนอีกคนก็อัครเทวทูตมิคาเอล”ใบหน้าของหานปิงยังคงมีรอยยิ้ม สีหน้าของเธอไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยในขณะที่พูดทั้งสองชื่อนี้ออกมา“เฮ้ เธอพูดออกมาง่าย ๆ เลยนะ”ฉินเฉายิ้ม “ฉันไม่รู้ว่าพลังของอัครเทวทูตมิคาเอลอยู่ในระดับไหนแต่ฉันรู้ว่าพลังของราชานรกอยู่ห่างจากฉันในตอนนี้อยู่มาก แล้วเธอจะให้ฉันเอาอะไรไปฆ่าเขาล่ะ?”“คุณลุงในตอนนี้ยังทำไม่ได้หรอก”ราวกับหานปิงรู้อยู่แล้วว่าฉินเฉาต้องถามเรื่องนี้ เธอยิ้มออกมา“แต่ในอนาคตฉันเชื่อว่าคุณลุงจะต้องทำได้อย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นคุณลุงไม่ต้องการให้ฉันช่วยปกป้องวิญญาณของคนรอบตัวคุ
