“อสูรสร้างโลก คือจ้าวอสูรที่พระเจ้านำมาทิ้งเอาไว้ให้ปกป้องประตูนรก”โรซี่บอกฉินเฉา “เพราะแบบนั้นปีศาจจึงไม่กล้าที่จะผ่านประตูนรกไปยังโลกมนุษย์ ถ้าหากไม่มีมันล่ะก็ ทั้งปีศาจตัวเล็กหรือตัวใหญ่จะต้องพากันไปที่โลกมนุษย์แน่ ๆ เมื่อถึงตอนนั้นไม่ต้องคิดเลยว่าโลกของนายจะวุ่นวายมากแค่ไหน”“นั่นสิ ฉันลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย…..”ฉินเฉาเคาะหน้าผากตัวเอง “คิดอะไรโง่ ๆ งั้นฉันจะไม่ฆ่ามันก็แล้วกัน แค่ปราบมันก็น่าจะพอ”“ไม่ได้นะ”โรซี่รีบพูดขึ้นมาทันที “พอนายใช้พลังนั้นนายก็ควบคุมสติตัวเองไม่ได้แล้ว นายลองคิดดูสิว่าตอนนั้นนายทำอะไรลงไปบ้าง?”“เอ่อ…..”ฉินเฉาเกาจมูกตัวเอง “ฉันน่าจะฆ่าเบลเซบับ… จากนั้นฉันก็ไปหาราชานรกแล้วก็เกือบจะฆ่าเขา…..”“หะ?”ทั้งโรซี่และสาว ๆ คนอื่น ๆ ต่างโง่งมขึ้นมาชิซินเบิกดวงตาที่สวยงามคู่นั้นให้โตขึ้นเธออยู่ในนรกมานานจึงพอจะรู้เรื่องต่าง ๆ ของที่นี่มาบ้าง ราชานรกคือตัวตนที่ทรงพลังมาก เขาเกือบจะถูกฉินเฉาฆ่าเชียวเหรอ?“แล้ว แล้วเป็นยังไงต่อ?”“หลังจากนั้นสติของฉันก็กลับคืนมา ก็เลยไม่ได้ฆ่าเขา”“สวรรค์ นายจะบ้าระห˹าเกินไปแล้ว”โรซี่เอามือปิดปาก สายตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ“นายเห็นมั้ยล่ะว่าวิธีนี้จะทำให้ตัวตนของนายไม่เสถียร ใครจะรู้ว่านายจะเปลี่ยนไปเมื่อไหร่ และเรื่องที่ว่าจะจัดการอสูรสร้างโลกเองก็สำคัญเหมือนกัน ถ้านายฆ่ามันเมื่อไหร่โลกของนายก็ถึงจุดจบ”“เชี่ย นั่นก็ไม่ดี นี่ก็ไม่ดี น
