ึกว่างเปล่าขึ้นมา เขาพยายามดิ้นรนแต่กลับหลุดออกจากฝ่าเท้าที่อิงเทียนเหยียบเอาไว้ไม่ได้“อืม…..”แต่ร่างของอิงเทียนที่ใช้จิตก่อเกิดอยู่นั้นสั่นสะท้านขึ้นมาทันทีจากนั้นเขาก็ก้มหน้าลง“แย่ล่ะ… ได้เวลาแล้ว…..”ราชานรกที่อยู่ใต้ร่างของเขานั้นยังคงดิ้นรนอยู่อิงเทียนจับมือตัวเองก่อนจะพึมพำออกมา “สนับสนุนอีกครั้ง…อืม…..”สิ้นเสียงนั้น แสงสีทองที่ส่องประกายทั่วร่างก็เริ่มจางหายไปจิตก่อเกิดที่มีผลเพียงสิบนาที ได้มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว“อ๊ากกก!”ราชานรกที่ยังอยู่ใต้ร่างยังคงดิ้นรนด้วยความเจ็บปวดแต่ร่างของอิงเทียนกลับเบาขึ้น พลังขั้นเซียนซุนบนศีรษะได้เลือนหายไปและกลับไปเป็นฉินเฉาเช่นเดิม“อะแฮ่ม…..”ฉินเฉามองสหายร่างยักษ์ที่อยู่ใต้เท้าของตนก็พลันใจสั่นขึ้นมา“เชี่ย นี่ใครกันเนี่ย…..”“ข้าไม่ยอม! ราชานรกเช่นข้าจะมาตายอยู่ที่นี่งั้นเหรอ?”เสียงของสหายที่คำรามอยู่ใต้เท้าของเขาทำให้ฉินเฉาอ้าปากค้างเชี่ยแล้ว ราชานรก!เขาจะไปกำจัดชายคนนี้ได้ยังไงอิงเทียน นายก็ช่างร้ายกาจเหลือเกิน ราชานรกเกือบจะยอมให้นายฆ่าอยู่แล้วอย่างไรก็ตาม จิตก่อเกิดที่กำลังเล่นงานราชานรกอยู่นั้นก็ค่อย ๆสลายไปอย่างช้า ๆดูเหมือนว่าราชานรกจะยังไม่ตาย เขาต้องรีบหนีไปก่อนแล้ว!ความคิดนี้ลอยเข้ามาในใจ ก่อนที่ฉินเฉาจะเรียกใช้พลังแมงมุมพิษเก้าเร้นลับ เพื่อวาร์ปกลับไปยังแวนไดสันทันทีหลังจากที่ฉินเฉาจากไป ร่างของราชานรกที่ค่อย ๆ เลือนหายไปนั้นก็พลันกลับมา
