ณ ท้องฟ้าเหนือแวนไดสันมีร่างสีดำร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นและตกลงสู่พื้นทันทีฉินเฉายืนอยู่ในซากปรักหักพังในแวนไดสัน เมื่อเขาหายตัวไปภูตผีหลัวซาก็ไม่ถูกควบคุมอีกต่อไป พวกเขามายืนรวมตัวอยู่ในสถานที่เดียวกันแห่งนี้กลิ่นอายของเบลเซบับก็หายไปด้วยดูเหมือนว่าหลังจากที่เขากลายเป็นอิงเทียน เขาก็ได้ฆ่าเทพปีศาจที่สมควรตายนั่นไปแล้วจริง ๆ“ฉินเฉา!”“ท่าน!”มีหญิงสาวสองคนวิ่งออกมาจากปราสาทของเบลเซบับที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ชิซินและฝาตั่ว เด็กสาวทั้งสองคนรีบวิ่งเข้ามาหาเขาด้วยใบหน้าที่เป็นกังวล“ฉินเฉา นาย นายไม่เป็นอะไรนะ!”ชิซินวิ่งเข้ามาบีบแขนและยังบีบใบหน้าของเขาด้วย “บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”“ท่าน… ฝาตั่วเป็นห่วงท่านมาก…..”ฝาตั่วที่เข้ามาแบบเรียบง่ายกว่าด้วยการกอดเอวของฉินเฉา ทำให้ชิซินที่อยู่ข้าง ๆ แสดงท่าทีปราชดปราชันขึ้นมา“โอ้ คุณต้าฉิน ไม่คิดเลยว่าพอนายมาถึงนรกแล้วจะยังไปจีบปีศาจสาวแสนสวยได้”“เอิ่ม นี่…..”ฉินเฉาถูจมูกตัวเองอย่างงุ่มง่าม ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนเขาอยากจะเปลี่ยนนิสัยนี้ แต่บางทีก็ยังทำอีกจนได้“ท่าน เธอเป็นใครเหรอ?”ฝาตั่วจับแขนฉินเฉาก่อนจะมองชิซินแล้วเอ่ยถาม “ท่านไปรู้จักปีศาจสาวตนอื่นนอกจากข้าเมื่อไหร่กัน?”“ปีศาจสาว?”ฉินเฉากะพริบตามองชิซิน“ใช่”ฝาตั่วรู้สึกสับสนและกล่าวว่า “แปลกจัง…..”“ชิซิน เธอ…..”ฉินเฉามองไปยังใบหน้าที่งดงามของชิซินด้วยหัวใจที่สั่นเทา“ไม่มีอะไรเลย… ไม่ได้มีผลกระทบอะไรสักหน่
