าไปด้วยเช่นกัน“ฉินเฉา นายไม่ต้องกังวลกับเรื่องของฉันหรอก”ชิซินจับมือฉินเฉาเอาไว้ “ฉันสบายดี แต่ถ้านายอยากกังวลจริง ๆก็ไปกังวลเรื่องผู้จัดการหลี่เถอะ”“หืม?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว “หลี่เสวี่ยเหรอ? เกิดอะไรขึ้นกับเธอล่ะ?”“ช่วงนี้เธอคงจะลำบากมาก”ชิซินบอกฉินเฉา “ผู้จัดการหลี่กำลังสนับสนุนบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งอยู่ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าเธอมีปัญหามากน้อยแค่ไหน เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา…ไม่สิ มันควรจะเป็นเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาที่ฉันเจอเธอ เธอเริ่มมีผมหงอกแล้ว”“ฉันเองก็ไม่ได้เจอเธอมานานแล้ว”ฉินเฉายักไหล่ “จะว่าไปแล้วเราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน งั้นหลังจากที่พวกเรากลับไป ฉันจะลองไปคุยกับเธอดูว่าเธอมีปัญหาอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้มั้ย”“นายช่วยได้อยู่แล้ว”ชิซินกลอกตา “นายเป็นถึงหัวหน้าใหญ่ของต้าฟากรุ๊ป แค่พยายามเพียงนิดเดียวก็ทำให้คนตัวเล็ก ๆ อิ่มเอมไปกับอาหารและไวน์ได้แล้ว”“เอ่อ ดูเธอพูดเข้าสิ ที่ฉันเป็นประธานของต้าฟากรุ๊ปได้ก็เพราะว่าได้รับโอกาส ความจริงแล้วพวกเราก็เป็นคนตัวเล็ก ๆ เหมือนกันหมด”ฉินเฉายิ้มออกมา“โอ้ ไร้ยางอายจริง ๆ นายเนี่ยนะเป็นคนตัวเล็ก ๆ”ชิซินกลอกตาใส่ฉินเฉาอีกครั้งสาวน้องคนนี้ยังคงผิวขาวน่ามองเช่นเคยฉินเฉาอดคิดถึงหยูลู่ไม่ได้ ผิวขาว ๆ ของเธอน่าดึงดูดที่สุดแล้วน่าเสียดายที่ทั้งตัวเขาและสาวน้อยคนนั้นต่างก็ไม่มีเวลาว่าง เลยทำให้ไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลานานและบริษัทที่หลี่เสวี่ยกำลังให้การสนับสนุนอย