ปาก และยื่นมือออกไปฉีกอากาศที่ว่างเปล่าด้านหน้า“จงแยกออก!”เบื้องหน้าของอิงเทียนปรากฏพื้นที่มีรูหนอนขึ้นมาทันที เขาก้าวเท้าเข้าไปก่อนจะเดินไปตามทางรูหนอนนั้น“ผู้ใด… กล้าเข้ามารบกวนความสงบของราชา…..”เมื่อมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง น˺าเสียงหดหู่ก็ดังขึ้นทันทีด้านหน้าของอิงเทียน มีร่างขนาดมหึมาของชายคนหนึ่งที่มีความสูงกว่าห้าเมตรนั่งอยู่บนบัลลังก์สีดำทมิฬที่ศีรษะของเขามีเขายาวอยู่คู่หนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างปิดสนิทและใช้มือเท้าคางเอาไว้ราวกับว่ากำลังนอนหลับสนิทอยู่บนข้อมือและข้อเท้าของเขามีโซ่พันเอาไว้ เชื่อมเข้ากับบัลลังก์ของเขาในขณะที่อิงเทียนปรากฏตัว เขาก็รู้สึกถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยกลิ่นอายแห่งวิญญาณนี้น่าดึงดูดมากเสียจนเขาต้องลืมตาขึ้นมา“ฉินเฉางั้นเหรอ? มนุษย์ที่โง่เขลาอย่างเจ้าติดกับดักอีกแล้วสินะ?”ดวงตาสีแดงของราชานรกจ้องมองฉินเฉา “ดี มอบวิญญาณของเจ้ามาให้ข้าซะ หากข้าปลดผนึกได้เมื่อไหร่ ข้าจะไปยังโลกมนุษย์และฆ่ามนุษย์ทุกคนเป็นรางวัลให้เจ้าเอง!”เมื่อพูดจบ ดวงตาของเขาก็ปลดปล่อยลำแสงสีแดงส่องไปยังร่างของอิงเทียนนี่คือลำแสงแห่งนรก หากผู้ใดสัมผัสกับลำแสงนี้จะถูกแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านด้วยพลังของเขาแต่คนตรงข้ามกลับยังคงยืนนิ่งอยู่ ไม่เป็นอะไร“เจ้าเป็นราชาของที่นี่งั้นเหรอ?”อิงเทียนกุมมือตัวเอง และเผยรอยยิ้มที่มุมปาก “นับว่ามีความสามารถอยู่บ้าง”“ลำแสงแห่งนรกใช้กับเจ้าไม่ได้ผลงั้นเหรอ?”แววตาของ
