าอย่างเงียบงันความมืดมิดในยามราตรีเข้าปกคลุมอย่างช้า ๆฉินเฉาสวมชุดเกราะสีดำเช่นกัน ร่างทั้งร่างกลมกลืนไปกับความมืดมิดในตอนกลางคืนเขาถือมีดสีดำสองเล่ม และโบกมือส่งสัญญาณให้กลุ่มปีศาจในชุดเกราะสีดำที่อยู่ด้านหลังเหล่าปีศาจพากันเดินเข้าไปใกล้แม่น˺ามูลาอย่างเงียบเชียบกระแสน˺าในแม่น˺ามูลาไหลอย่างรวดเร็วมาก อีกทั้งยังมีปลาปีศาจที่คอยกลืนกินปีศาจตนอื่นเพื่อความอยู่รอด แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับฉินเฉาเลยที่จริงแล้วถึงพลเมืองปีศาจจะบินไม่ได้ แต่ภูตผีหลัวซาบินได้เขากระโดดก่อนจะกางปีกด้านหลัง มือซ้ายของเขาอุ้มฝาตั่วเอาไว้และพาเธอบินข้ามแม่น˺าไปด้วยกันลาร์รี่เป็นปีศาจระดับล่าง เขากางปีกบินตามฉินเฉาไปด้วยเหล่าปีศาจในชุดเกราะสีดำทั้งหมดก็กางปีกสีดำด้านหลัง บินข้ามแม่น˺ามูลามาด้วยเช่นกันลาร์รี่ตกตะลึง พวกเขาเป็นปีศาจพลเรือน แล้วปีกพวกนั้นมาจากไหน!ทั้งหมดคงเป็นพลังของฉินแน่ ๆ!ปีศาจตนนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว เขาราวกับเป็นเทพปีศาจที่ยังมีชีวิตอยู่มีหลายสิ่งที่แม้จะจินตนาการยังทำไม่ได้ แต่เขากลับทำให้มันสำเร็จได้ทั้งหมดฉินเฉากระพือปีก ร่างของเขาราวกับสายลมยามค˹าคืน เขาตรงเข้าไปยังด่านตรวจคนเข้าเมืองแวนไดสันอย่างเงียบ ๆขวับฉินเฉาโบกมือเบา ๆ ก่อนที่คนทั้งสองพันคนจะนิ่งเงียบแล้วซ่อนตัวไปกับความมืดลาร์รี่คิดว่าตอนนี้เขาได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นแรงได้ชัดเจนพวกเขาแฝงตัวอยู่ในความมืด และค่อย ๆ ผ่านด่านตรวจ
