ๆ เปิดแง้มออกมาช้าๆหลังประตูคือเส้นทางไปสู่แวนไดสัน“ไป”ฉินเฉาโบกมือก่อนที่กองทัพทั้งสองพันคนของเขาจะเคลื่อนกำลังพลทันที ความแน่นขนัดนี้คล้ายกับเส้นทางยาว ๆพวกเขาผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองไปอย่างรวดเร็วฉินเฉามองเมืองที่อยู่ห่างสายตาออกไปราวกับนักล่าที่กำลังมองเหยื่อ มันดูมีเสน่ห์มาก“แวนไดสัน เบลเซบับ ฉันมาแล้ว”ฉินเฉาเย้ยหยัน ก่อนจะรีบนำเหล่าทหารปีศาจในชุดเกราะสีดำวิ่งไปตามทางเข้าเมืองท่ามกลางความมืดมิดเมื่อพวกเขาวิ่งออกไปได้ไม่ถึงหนึ่งลี้ ฉินเฉาก็หยุดฝีเท้าทันที“มีอะไรเหรอ?”ลาร์รี่เห็นฉินเฉาหยุดจึงถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“มีแขกมา…”ฉินเฉายืนและมองต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ “ดูเหมือนว่าเราจะติดกับเข้าซะแล้ว…..”“ทำไมล่ะ…..”ลารรี่กล่าว “การเคลื่อนไหวของพวกเราถูกปิดเป็นความลับ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้”“แต่นายดูสิ มีคนออกมาต้อนรับเราแล้ว”ฉินเฉากล่าวก่อนจะยื่นมือออกไป“เฮ้ ผู้ล้างแค้นที่มีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อไม่นานมานี้ สามารถรับรู้ถึงตัวตนของพวกเราได้ด้วย”เสียงหัวเราะดังก้องขึ้นมาในป่าลาร์รี่ตกใจ มีคนอยู่ใกล้ ๆ นี้จริง ๆ เขาไม่รู้สึกถึงพวกมันเลยระหว่างที่พูดอยู่นั้น เปลวไฟสีแดงก็ลุกโชนขึ้นมาท่ามกลางต้นไม้รอบ ๆไม้ที่เคยมีสีดำสนิทกลับส่องสว่างขึ้นมาทันทีจากนั้นชายในชุดเกราะสีแดงก็ก้าวออกมาจากต้นไม้ใหญ่เห็นได้ชัดว่านี่คือจอมปีศาจ รูปลักษณ์ของเขาเหมือนกับมนุษย์ไม่มีผิดรอยยิ้มที่ดูขี้เกียจและเหน็บแนมปรากฏขึ้นม
