บเขาด้วยสินะ”ฉินเฉาดื่มเหล้าในแก้ว คิดเพียงว่าเหล้าของนรกช่างร้อนแรงจริง ๆ“แต่ฉันก็เป็นอาวุธที่ดีมากใช่มั้ยล่ะ?”“เฮ้ เจ้าหนุ่มนี่มันฉลาดแฮะ”แลนซ์ยิ้มออกมา “เพราะป้อมปราการฟอร์ท เพลลาแห่งนี้มีทั้งเหมินหลงและกองทัพปีศาจยักษ์ มันจึงกลายเป็นป้อมปราการที่ไม่มีใครสามารถทำลายลงได้ แต่เจ้ากลับนำกองกำลังในหน่วยเล็ก ๆ เพียงหน่วยเดียวบดขยี้มันได้ พลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้กษัตริย์ในจักรวรรดิไหนจะไม่ต้องการล่ะ? ส่วนข้อความที่เจ้าฝากให้เบลเซบับนั้น ข้าล่ะซาบซึ้งจริง ๆ หวังว่าเจ้าจะทำได้อย่างที่เจ้าพูดเอาไว้”“สิ่งที่ฉันพูดออกไป ฉันสามารถทำมันได้เสมอนั่นแหละ”ฉินเฉาพูดด้วยรอยยิ้มมั่นใจในตัวเอง“ฉิน มาดื่มกับข้าสักแก้ว!”ในขณะนั้นเองโซโลมอนที่ถือแก้วไวน์ในมือก็พบฉินเฉา และพูดอย่างร่าเริงว่า “เรื่องนี้ต้องขอบคุณเจ้าจริง ๆ ที่ทำลายป้อมปราการฟอร์ท เพลลาลงได้ หากให้พูดตรง ๆ ตอนที่พวกเจ้าพากันออกจากเทือกเขาเพลลาไป ข้าเองก็ยังไม่กล้าตั้งความหวังเอาไว้มากนัก แต่เจ้าทำให้ข้าต้องประหลาดใจจริง ๆ สำหรับแก้วนี้ข้าจึงอยากดื่มเพื่อแสดงความเคารพต่อเจ้าและขอโทษเจ้าด้วย”“ท่านจอมพลกล่าวสุภาพเกินไปแล้ว”ฉินเฉาพยักหน้าให้โซโลมอน “มันเป็นเรื่องที่ฉันควรทำ เพื่อจักรวรรดิแมมม่อนแล้ว ถึงตายนับหมื่นครั้งฉันก็ไม่เสียดายชีวิต”“อะแฮ่ม สหายผู้นี้เป็นคนดีจริง ๆ!”โซโลมอนตบไหล่ฉินเฉาอย่างแรง “นับว่าแลนซ์แนะนำทหารที่ดีให้ข้าแล้ว! ดยุกฟา
