กร่งที่สุดของแกแล้วเหรอ?”แต่ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากเมฆรูปเห็ดที่ค่อย ๆจางหายไปปีศาจทุกตนตกตะลึงลาร์รี่ประหลาดใจ เหมินหลงยิ่งช็อก แต่ฝาตั่วยิ้มทั้งน˺าตาท่านไม่เป็นอะไรจริง ๆเมื่อเมฆรูปเห็ดจางหายไป ร่างหนึ่งก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาจากหลุมอย่างช้า ๆนั่นคือร่างของฉินเฉาที่ตอนนี้ บนข้อมือข้างขวาของเขามีเกราะสีดำพันอยู่รอบ ๆโชคดีที่เขาเรียกใช้เกราะเก้ามังกรได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้นเขาคงบาดเจ็บสาหัสจนลุกไม่ขึ้นไปแล้ว“เป็นไปได้ยังไง!”เหมินหลงคำรามออกมา “โดนปืนใหญ่ราชันย์มารไปเต็ม ๆ แบบนั้นเจ้าจะไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง! เจ้า เจ้าควรจะเละเป็นชิ้น ๆ ไปแล้วถึงจะถูก!”“ขอโทษจริง ๆ …”ฉินเฉายักไหล่ “วันนี้คงจะไม่ใช่ฉันหรอกที่จะเละเป็นชิ้น ๆ …..”พูดจบเขาก็ยกฝ่ามือขึ้นมาเผชิญหน้ากับจอมปีศาจที่อยู่บนฟ้า“แต่ฉันว่ามันเป็นแกนั่นแหละ”สิ้นเสียงนั้น บอลไฟสีดำทมิฬก็ปรากฏบนฝ่ามือเขาทันที“นั่น นั่นมันปืนใหญ่ราชันย์มาร!”เหมินหลงจดจำท่านี้ได้ สีหน้าของเขาปรากฏความตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีมันสามารถยิงปืนใหญ่ราชันย์มารด้วยฝ่ามือได้ยังไง!เหลวไหลเกินไปแล้ว!ในขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกว่าปืนใหญ่ราชันย์มารของชายคนนี้ไม่ธรรมดาพลังของมันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถต้านทานได้!เหมินหลงกระพือปีกบินหนีออกไปอย่างชาญฉลาดแต่ความเร็วของเขาจะเร็วกว่าแสงได้ยังไง!ฝ่ามือของฉินเฉาสั่นไหว ลำแสงสีดำกลืนกินท้องฟ้าทันทีปีศาจทุกตนต้องตกตะลึง
