หนือประตูเมืองอย่างแน่นขนัด จำนวนของมันมีมากมายนับไม่ถ้วน ตั้งอยู่ท่ามกลางกองกำลังทหารปีศาจ หน้าไม้เหล่านั้นต่างพุ่งเป้าลงไปยังหน่วยที่เก้าที่อยู่ด้านล่าง“แย่แล้ว! พวกเราตายแน่!”ลาร์รี่กล่าวอย่างสิ้นหวัง “ก่อนตายหากไม่ได้ฆ่าสุนัขเบลเซบับไปบ้าง บิดาผู้นี้คงไม่เต็มใจตาย!”“เหมินหลง บรรพบุรุษเจ้าเถอะ!” ทหารใหม่ในหน่วยที่เก้าต่างพากันบ้าเลือด พวกเขาดึงมีดเหล็กของตนออกมาและขว้างขึ้นไปบนหอคอยเหนือประตูเมืองน่าเสียดายที่หอคอยเหนือประตูเมืองนั้นอยู่สูงเกินไป มีดเหล็กเหล่านั้นจึงกระแทกกับกำแพงเมืองและตกลงมาลูกธนูจำนวนมากถูกยิงออกมาจากหน้าไม้พุ่งตกลงไปสู่สมาชิกในหน่วยที่เก้าที่อยู่ด้านล่างราวกับห่าฝน“ทุกคนมายืนอยู่ข้างหลังฉันเอาไว้!”ฉินเฉาตะโกนก่อนจะกางปีกขนาดใหญ่ด้านหลังทันทีฝาตั่วเข้าไปหลบอยู่ด้านหลังฉินเฉาอย่างไม่ลังเลลาร์รี่ลังเล แต่เขาเชื่อในความสามารถของฉินเฉา จึงหดตัวหลบอยู่หลังปีกอีกข้างแต่สมาชิกคนอื่นในหน่วยที่เก้าไม่โชคดีเช่นนั้น พวกเขาไม่เชื่อว่าปีกของฉินเฉาจะปกป้องพวกเขาได้ ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้คิดหาทางตอบโต้ ลูกธนูก็พุ่งลงมาปักร่างของพวกเขาจากบนท้องฟ้าจนคล้ายเม่นฝ่ายลาร์รี่และฝาตั่วที่หลบอยู่หลังฉินเฉานั้น ถึงแม้ว่าลูกธนูจะตกลงมาทุกหนทุกแห่งแต่พวกเขาก็ไม่บาดเจ็บเลยแม้แต่น้อยแกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง! แกร๊ง!เมื่อลูกธนูพุ่งลงไปยังร่างฉินเฉาเสียงที่ดังขึ้นนั้นก็ราวกับเสียงเคาะโลหะ ปีกขอ
