งเหลือปีศาจในชุดเกราะสีแดงอีกสามตน ที่เกือบจะวิ่งไปถึงด้านหน้าศิลาปีศาจอยู่แล้ว แต่ฉินเฉาดึงมีดเหล็กสองเล่มออกมาจากศพปีศาจ แล้วเหวี่ยงแขนขว้างมีดออกไปมีดทั้งสองเล่มหมุนควงอยู่ในอากาศ ก่อนจะพุ่งตรงเข้าไปตัดศีรษะของปีศาจในชุดเกราะสีแดงสองตนร่างของพวกเขาเอียงกระเท่เร่และล้มลงกับพื้นเหลือแต่เพียงหัวหน้าปีศาจเท่านั้น ที่กำลังมองฉินเฉาด้วยความหวาดกลัว“แก แกเป็นใคร!”เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าปีศาจระดับล่างตัวเล็ก ๆ จะมีพลังอันยิ่งใหญ่จนถึงกับสามารถฆ่าปีศาจระดับสูงไปจนหมดสิ้นเช่นนี้ได้“ไปถามท่านเบลเซบับของแกเอาเองก็แล้วกัน!”ฉินเฉาพุ่งเข้าไปและเอื้อมมือคว้าลำคอของเขาไว้ ก่อนจะบิดจนกระดูกส่วนคอหลุดออกจากกันปีศาจในชุดเกราะสีแดงตนนี้ตายไปโดยที่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นฉินเฉาโยนศพลงไปบนพื้นก่อนจะบิดขี้เกียจ ภารกิจนี้เสร็จสิ้นลงแล้วเมื่อเห็นกองกำลังปีศาจในชุดเกราะสีแดงถูกฆ่าตายไปแล้ว ปีศาจที่เหลืออยู่ต่างก็เสียขวัญกันไปด้วย หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ถูกฆ่าตายไปจนหมดสิ้น เหลือทิ้งไว้แต่เพียงศพในกองทัพจักรวรรดิแมมม่อนทหารทุกนายต่างพากันโห่ร้อง การที่ศัตรูบุกเข้ามาโจมตีในค่ายครั้งนี้ พวกเขาเกือบจะพ่ายแพ้อย่างสิ้นท่าไปเสียแล้ว หากไม่ได้ฉินเฉาล่ะก็ พวกตนคงอาจจะถูกโจมตีจนต้องกลับไปยังบ้านเกิด“ทำได้ดีมาก”โซโลมอนถอนหายใจยาวออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะกระโดดลงมาจากหลังม้าแล้วเดินตรงเข้าไปตบไหล่ฉินเฉา“แลนซ์เขียน