้องหมดสิ้นลงอย่างแน่นอน”“ความคิดของเจ้าฟังดูดี”โซโลมอนพยักหน้า “เจ้าคิดว่าเจ้าจะนำคนไปสักกี่คน?”“ต้องไม่เกินสิบคน ไม่อย่างนั้นหากกลับมากันหลายคนต้องน่าสงสัยแน่นอน”ฉินเฉากล่าว“ไม่เกินสิบคน”โซโลมอนถอนหายใจ “เจ้ารู้ใช่มั้ย ไม่ว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ พวกเจ้าทั้งสิบคนจะต้องตาย”“ตายแล้วยังไงล่ะ”ฉินเฉาทำทีพูดอย่างวีรบุรุษ “เพื่อจักรวรรดิแมมม่อนฉันยินดีจะสละชีพตัวเอง! เมื่อถึงเวลานั้น ฆ่าหนึ่งครั้งรับดาบหนึ่งครั้ง! ฆ่าสองครั้งรับดาบสองครั้ง!”“ท่าน ข้าคิดว่านี่เป็นความคิดที่ดี”ที่ปรึกษาพยักหน้าและกล่าวว่า “หากประสบความสำเร็จล่ะก็ ก็จะสามารถฆ่าเหมินหลงผู้นั้นได้ และพวกเราก็จะใช้โอกาสนี้ฆ่าพวกมันและเอาชนะซะ!”“ท่านจอมพล!”ลาร์รี่เองก็ก้าวเข้ามา “ข้าเป็นหัวหน้าหน่วยของเขา ข้ายินดีที่จะไปกับเขาด้วย”“ข้าเองก็ด้วย!”ฝาตั่วรีบพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็วมีเพียงการอยู่ข้างกายท่านเท่านั้นที่จะทำให้เธอรู้สึกสบายใจได้“พวกเราหน่วยที่เก้าก็เต็มใจไปเช่นกัน!”เหล่าทหารใหม่หน่วยที่เก้าตะโกนออกมา “ไปฟาดฟันโสเภณีในจักรวรรดิเบลเซบับ! ที่บิดาเข้าร่วมทัพก็เพื่อมาฆ่า เพื่อความสุข!”ทหารที่มาใหม่เหล่านี้เข้าใจได้อย่างชัดเจน ว่าที่พวกเขามาถึงเทือกเขาเพลลาในครั้งนี้ ก็เพื่อเป็นตัวรับกระสุนตายอย่างมีความสุขย่อมดีกว่าตายไปอย่างโศกเศร้า!การเคลื่อนไหวที่ไม่คำนึงถึงความเป็นหรือความตายนั้น นับเป็นการกระทำที่น่ายกย่องที่สุดสำหรับพวกเขาแ