!”เหล่าทหารส่งเสียงเชียร์อย่างยินดี“ปีศาจยักษ์ถูกขับไล่ออกไปแล้ว!”“ท่านโซโลมอนจงเจริญ!”นายทหารต่างมีความสุขมาก แต่โซโลมอนขมวดคิ้วแน่นและไม่พูดอะไรออกมา“ท่านจอมพล พลังของศิลาปีศาจนั้นไม่เพียงพอ…..”ที่ปรึกษากล่าวขึ้นข้างหูของโซโลมอนผู้อื่นไม่ได้ยิน แต่หูของฉินเฉาดีมากและเขาก็ได้ยินมันแล้วที่แท้ศิลาปีศาจก็ไม่ใช่ปีศาจจริง ๆ แต่เป็นอาวุธชีวเคมีที่สร้างขึ้นมาจากร่างของปีศาจมีเพียงเลือดและเนื้อของศัตรูเท่านั้นที่สามารถเติมเต็มพลังของพวกมันได้ตอนนี้พวกเขายังต้องติดอยู่ที่นี่อีกหลายวัน และในอีกไม่กี่วันศิลาปีศาจจะไม่หลงเหลือพลังงานอีก เมื่อถึงเวลานั้นพวกมันจะกลายเป็นเพียงรูปปั้นหินที่ไร้ประโยชน์เท่านั้น“ดูเหมือนว่าข้าจะต้องหาวิธีเริ่มโจมตีแล้ว”โซโลมอนส่ายหัวและหันกลับไปยังเต็นท์ของเขาฉินเฉาคิดในใจ การต้องเผชิญหน้ากับปีศาจยักษ์แบบนี้ แม้แต่จอมพลผู้ชาญฉลาดก็คงจะปวดหัวเช่นกันความสามารถในการต่อสู้นั้นไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย“ดูสิ นี่แหละคือสงคราม”ลาร์รี่สูดหายใจลึกก่อนพูดกับทหารใหม่ว่า “พวกเรามากางเต็นท์กันต่อเถอะ”เหล่าทหารใหม่ที่เคยตื่นเต้นกันนั้น ในตอนนี้สีหน้าของแต่ละคนซีดเซียวกันไปหมดปีศาจยักษ์ร้ายกาจเกินไปจริง ๆในสงครามครั้งนี้พวกเขาก็เป็นดั่งตัวรับกระสุนทุกคนไม่พูดอะไรออกมา และเริ่มกางเต็นท์ต่ออย่างเงียบ ๆ“ฝาตั่วกลัวหรือเปล่า?”เมื่อกำลังกางเต็นท์อยู่นั้นฉินเฉาก็หันไปกระซิบถามสาวงามร่า
