นของฉัน ถึงแกจะเป็นแมมม่อนก็เอาตัวเขาไปไม่ได้”ฉินเฉาทุบฝ่ามือลงไปบนเสื้อผ้าชั้นดีของตัวโม๋ จากนั้นจึงลุกขึ้นยืนมองไปยังปีศาจในค่ายทหารแห่งนี้ ที่มุมปากปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย“ใครที่จะขโมยตัวเขาไปจะต้องมาถามหมัดของฉันก่อน”เขาพูดก่อนจะก้าวไปข้างหน้าสองก้าวเหล่านายทหารแต่ละนายถือมีดเหล็กล้อมรอบเขาเอาไว้ทหารเหล่านี้หวั่นวิตกมาก พวกเขาไม่กล้าถอยออกไปแม้แต่เพียงครึ่งก้าว แต่ก็ไม่กล้าก้าวเข้าไปข้างหน้าเช่นเดียวกัน“เจ้า เจ้าต้องตายแน่…”ดวงตาที่สิ้นหวังของเวนิสจับจ้องไปยังฉินเฉา จากนั้นก็เผยรอยยิ้มแปลก ๆ ออกมา “ผู้ที่กล้าต่อกรกับตระกูลฟาร์แลนจะไม่มีจุดจบที่ดี…..”“เฮ้ คุมตัวเขามาให้ข้าซะ”แลนซ์ถอนหายใจแล้วกล่าวออกมา“ผู้บัญชาการกองพัน…..”ลาร์รี่ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่แลนซ์โบกมือขัดจังหวะคำพูดของเขาเสียก่อน“ตามข้ามาก่อนแล้วค่อยพูดเรื่องอื่นกัน”สุดท้ายนายทหารแต่ละนายก็ทำได้แค่เพียงมองฉินเฉา มือที่ถือมีดเหล็กสั่นเทา ไม่มีใครกล้าเข้าไปจริง ๆใครจะกล้าไปยั่วโมโหเขาล่ะ!แม้แต่ปีศาจระดับกลาง ชายผู้นี้ก็ฆ่าตายไปจนหมดสิ้นนายท่านตัวโม๋ก็โดนเขาระเบิดศีรษะไปด้วยเช่นกันพวกเขาที่เป็นนายทหารชั้นผู้น้อย จะกล้าไปยั่วโมโหคนบ้าเลือดผู้นี้ได้ยังไงอย่างไรก็ตาม ฉินเฉาไม่ได้รบกวนพวกเขา เขาเดินตามแลนซ์ไปด้วยตัวเอง ทิ้งให้นายทหารทั้งหลายตกปลากันอยู่ด้านหลัง“ฝา…เจ้าก็มาด้วยกันสิ”แลนซ์หันไปโบกมือให้ฝาตั่วผู้มีแววตาเล