ี่ย ข้าเองก็มองไม่เห็น! แต่ปีศาจระดับกลางตนนั้นตายไปแล้ว”ในที่สุดปีศาจระดับกลางก็เริ่มหวาดกลัวและหันหลังหนี“จะไปแล้วเหรอ? ถามฉันหรือยังล่ะ?”ฉินเฉากล่าวก่อนจะขว้างมีดเหล็กของตนออกไปฉึก!มีดเหล็กเล่มนั้นราวกับสายฟ้าก็ไม่ปาน มันพุ่งเข้าไปที่หลังของปีศาจระดับกลางตรง ๆและยังพาศพของปีศาจระดับกลางตนนั้นไปแนบติดกับรั้ว“พอแล้ว หยุดได้แล้ว!”เวนิสใจเต้น แต่เพื่อสร้างความโปรดปรานต่อตระกูลฟาร์แลน เขาจึงตะโกนออกมาอย่างกล้าหาญ “ที่นี่คือค่ายทหาร เจ้าจะมาฆ่าผู้อื่นได้ยังไง!”“โอ้…..”ทันใดนั้นฉินเฉาที่กำลังบีบคอปีศาจระดับกลางตนหนึ่ง และยกร่างของเขาขึ้นมากลางอากาศ เมื่อได้ยินคำพูดของเวนิสก็ยิ้มออกมา “เวนิส ดูเหมือนเมื่อกี้นี้นายจะไม่ได้พูดแบบนี้นี่ นี่เป็นแค่การต่อสู้ประลองกันเท่านั้น ถ้าตายก็เท่ากับว่าวิชาของเขาด้อยกว่าผู้อื่นถูกมั้ย?”เขาเอ่ยถามปีศาจระดับกลางที่อยู่ในกำมืออย่างไรก็ตามปีศาจตนนั้นไม่มีโอกาสได้ตอบ เขาบิดมือทันทีกร๊อบ!กระดูกคอของปีศาจระดับกลางตนนั้นหลุดออกจากกันทันที หัวของเขาพับตกและตายไปอย่างสมบูรณ์ในพริบตาเดียว ปีศาจระดับกลางที่น่าเกรงขามก็เหลืออยู่เพียงสี่ตนเท่านั้น ใบหน้าของพวกเขาปรากฏความหวาดหวั่น ยืนอยู่รอบ ๆตัวโม๋ มองฉินเฉาราวกับเป็นเทพปีศาจ“พวกเจ้าไม่ใช่ปีศาจระดับกลางหรือไง! ทำไมถึงแพ้มันได้!”ตัวโม๋คำรามด้วยความโกรธ “เจ้ามันก็แค่ขยะที่เปล่าประโยชน์!”“โทษที ขยะชิ้นนี้จะฆ่าแกตอนนี