“ไม่ อย่าเข้ามา!”ทันใดนั้นปีศาจตนหนึ่งก็คว้ามีดสั้นจี้ไปยังลำคอของฝาตั่ว “ถ้าเจ้าเข้ามา ข้าจะฆ่านังนี่!”“อื้อออ…..”ฝาตั่วน˺าตาไหลด้วยความหวาดกลัว“ถ้าแกทำอะไรเธอล่ะก็ แกตายแน่”ฉินเฉายักไหล่“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว! รีบ ๆ เอาเงินมา! ไม่งั้นข้าจะฆ่านางแน่!”ปีศาจตนนั้นตะโกน เขาหวาดกลัวฉินเฉามาก ชายคนนี้ฆ่าเจ้านายของเขาได้ง่าย ๆโชคดีที่พวกตนฉลาด จึงจับตัวสาวน้อยคนนี้มาก่อนตนมีสาวน้อยคนนี้อยู่ในมือ มันต้องไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามแน่นอน!“เอาล่ะฝาตั่ว เลิกเล่นกับพวกมันได้แล้ว มาเริ่มกันเลย”แต่ฉินเฉากลับพูดเช่นนี้ออกมาแควก!ทันใดนั้นฝาตั่วที่โดนมัดเอาไว้ก็ยืนขึ้นทันทีเธอดิ้นรนกราชากเชือกออกจากกันยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ดวงตาของสาวน้อยกลับกลายเป็นสีแดงเลือดแตกต่างจากสาวน้อยตัวเล็ก ๆ ที่ดูบอบบางเช่นก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง“กรรรร!”เธอคำรามเสียงต˹าราวกับสัตว์ร้าย จากนั้นจึงเหวี่ยงมือพุ่งเข้าไปยังศีรษะของปีศาจที่ถือมีดอยู่เมื่อสักครู่ จนศีรษะและลำคอหลุดออกจากกันกลุกๆ …ศีรษะกลิ้งตกลงไปบนพื้น ดวงตาทั้งสองข้างยังเบิกกว้างราวกับยังไม่รู้ว่าตนตายไปอย่างไรเมื่อปีศาจที่เหลือเห็นแบบนั้นก็อกสั่นขวัญแขวนขึ้นมาตั้งใจจะขู่ให้กลัวแต่กลับกลายเป็นโดนฆ่าเสียเองทั้งหมดวิ่งหนีออกจากโรงแรมไปด้วยความหวาดกลัวฉินเฉาเอื้อมมือไปหยิบถุงเงินจากศพของปีศาจ ก่อนที่เขาจะใช้เพลิงหยินเก้าเร้นลับเผาทำลายศพทั้งสองร่างในห้องของตน“สลาย!”ใน
