ศาจระดับล่างผู้ใจร้อน ก่อนจะหยิบเหรียญทองอันแวววาวหนึ่งเหรียญออกมาจากแหวนมิติ แล้ววางลงบนโต๊ะเบาๆเหรียญที่หมุนไปมานั้น ดึงใบหน้าของปีศาจตนนั้นให้มองกลับมาอย่างช้าๆดวงตาของปีศาจจับจ้องไปยังเหรียญทองที่ขยับช้า ๆ อย่างใกล้ชิดทันที“โอ้ ผู้ไม่รู้หนังสือไม่นับว่าเป็นเรื่องอะไรเลย พวกเราไปทำสงครามฟาดฟันกับศัตรูเท่านั้น กับคนไม่รู้หนังสือแล้วอย่างไร ไม่นับว่าเป็นเรื่องสำคัญอะไรเลย!”ชายคนนั้นรับเหรียญทองมาอย่างเงียบ ๆ จากนั้นก็หยิบปากกาขึ้นมา “มาเถอะ สหายที่รักของข้า ตราบใดที่เจ้ายังตอบโต้ได้ เจ้าก็จะต้องเป็นทหารที่ดีได้! เอาล่ะ บอกชื่อมา”“ฉิน”“มาจากหมู่บ้านไหน?”“หมู่บ้านออสซี่”“โอ้ หมู่บ้านออสซี่ ไกลมากแฮะ ครอบครัวเจ้ามีทั้งหมดกี่คน?”“ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ มีแค่น้องชาย”“นี่…ดี นี่คือแบบฟอร์มของเจ้า พรุ่งนี้ตอนเที่ยงเจ้าจงออกจากเมืองไปประเมินตนที่กองทหารที่สาม หากเจ้าผ่านการประเมินก็จะสามารถเข้าร่วมกองทัพได้”ชายคนนั้นม้วนใบสมัครและยัดใส่มือฉินเฉาเชี่ย พอบิดาผู้นี้เสียเหรียญทองก็ทำอะไรรวดเร็วขึ้นมาทันที“นั่น…เดี๋ยวก่อน ฉันจะสมัครให้น้องชายด้วย”“แบบนั้นไม่ได้ จะต้องมาลงทะเบียนด้วยตนเอง นั่นเป็นกฎ”ชายคนนั้นรีบส่ายหน้าอย่างรวดเร็วฉินเฉายื่นเงินสองเหรียญทองออกไป“แค่ก ๆ กฎน่ะตายไปแล้วแต่ปีศาจยังมีชีวิตอยู่ ตราบใดที่ยังมีเลือดเนื้ออยู่ล่ะก็ ข้าเองก็ยินดีจะช่วยให้เจ้าได้เดินทางไปยังสนามรบเพื่อให้กลับมา
