ียงมือข้างเดียวก็ทุบมันจนตายได้แล้วราชานรกก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากขยะเช่นกัน“ท่าน ฝาตั่วกินอิ่มแล้ว”ฝาตั่วไม่ใช่คนกินเยอะมากนัก บาร์บีคิวขนาดเท่ากำปั้นก็ทำให้เธอถึงพอใจได้แล้ว“ดี งั้นเราเตรียมตัวออกเดินทางกันเถอะ”ฉินเฉาปัดฝุ่นบนร่างกายและกำลังจะลุกขึ้น ทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า“ดูเหมือนว่าเราต้องรอสักพักแล้วล่ะ”“ทำไมเหรอท่าน?”ฝาตั่วไม่เข้าใจ ฉินเฉาจึงชี้นิ้วออกไปยังที่ที่อยู่ห่างไกลมีกลุ่มควันหนาทึบกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่นั่นเป็นกองกำลังอัศวินปีศาจที่สวมชุดเกราะสีเงิน กำลังขี่ม้านรกด้านหลังมีคนถือธงขนาดใหญ่ที่มีสัญลักษณ์ของบางตระกูลอยู่บนธงผืนนั้น“นั่นผู้คุ้มกันของตระกูลฟาร์แลนด์นี่…..”ฝาตั่วค่อนข้างกังวล “พวกเขาไล่ตามเรามา”“ฟาร์แลน?”ฉินเฉายิ้ม “ดี ฉันจะได้แก้ปัญหากับเจ้าพวกนี้ได้สะดวก”ขณะที่พูดอยู่นั้น กองกำลังอัศวินก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาหลังจากนั้นไม่นาน ในพื้นที่ทุรกันดารแห่งนี้ก็มีอัศวินปีศาจนับหลายร้อยนายจับจ้องไปยังฉินเฉาและฝาตั่ว“เจ้าเป็นผู้สังหารผู้คุ้มกันของตระกูลฟาร์แลนสินะ?”ปีศาจชนชั้นสูงที่สวมชุดเกราะชะลอความเร็วของม้านรก แล้วเดินเข้ามาหาฉินเฉาปีศาจตนนี้แตกต่างไปจากปีศาจที่ฉินเฉาเคยเห็นมาก่อน ใบหน้าที่ปรากฏความเฉยเมยออกมานั้นดูไม่ต่างอะไรไปจากมนุษย์ มีเพียงเขาปีศาจที่อยู่บนหน้าผากเพียงเท่านั้น“โอ้ ที่จริงแล้วฉันไม่ได้เป็นบุคคลสำคัญอะไรขนาดนั้น”ฉินเฉากอดอก “ฉันทำความดีมา
