าวุโสเล่าให้ฟังว่า เมืองที่เขาเคยอาศัยอยู่นั้นแข็งแกร่งมาก แต่เพราะมังกรดิน ทั้งเมืองจึงถูกทำลายลง มันไม่กินผู้คุ้มกันเมือง แต่มันเหยียบพวกเขาจนตาย น่ากลัวเหลือเกิน”“เพราะแบบนั้นเนื้อของมันจะอร่อย”ฉินเฉายิ้ม จากนั้นจึงกระโดดลงจากหลังม้าและพูดกับฝาตั่วว่า “ที่รักรออยู่ที่นี่ล่ะ ฉันจะไปเอาเนื้อกลับมาให้เธอเอง”เมื่อพูดจบเขาก็ไม่ได้ใส่ใจฟังคำที่ฝาตั่วหยุดเขาเอาไว้ เขากระพือปีกบินไปหามังกรดินทันทีมังกรดินตัวนี้เพิ่งกินอาหารกลางวันและหลับไปร่างที่อยู่ชั้นบนของห่วงโซ่อาหารนอนหลับไปอย่างผ่อนคลาย และไม่คิดว่าจะมีสิ่งมีชีวิตใดกล้าก่อกวนมันแต่แล้วฉินเฉาก็ปรากฏตัวต่อหน้ามันเขาบินลงไปอยู่ด้านข้างของมังกรตัวนั้นจึงได้เห็นโครงกระดูกโครงกระดูกนั้นไม่ได้มีขนาดเล็กเลย มันใหญ่กว่าตัวฉินเฉาเสียอีกดูเหมือนว่าอาหารกลางวันมื้อนี้ของมันจะหรูหรามาก“เฮ้เพื่อน ถึงเวลาลุกจากเตียงแล้ว”ฉินเฉาดึงชิ้นส่วนที่แหลมที่สุดออกมาจากโครงกระดูก และแทงไปยังหัวอันใหญ่โตของมังกรดินฉึก!เกราะแข็งชั้นนอกสุดที่ปกคลุมร่างของมังกรดินเอาไว้ ไม่สามารถต้านทานชิ้นส่วนกระดูกที่ถูกห่อหุ้มไปด้วยหลังปราณได้เมื่อรู้สึกราวกับถูกตรึงอยู่ มังกรดินจึงตื่นขึ้นมาทันทีและแผดเสียงคำรามออกมาดังลั่นกรรรร!สิ้นเสียงนั้น มันก็ลุกขึ้นยืนและจ้องไปยังปีศาจตัวเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าถึงแม้ว่าร่างของฉินเฉาจะสูงกว่าสองเมตร แต่ในสายตาของมังกรดินแล้วก็ไม่ต่างอะไรไป
