มืองปีศาจเหล่านี้ค่อนข้างหวาดกลัวชนชั้นสูง ดูเหมือนว่าพฤติกรรมแย่ๆของชนชั้นสูงจะฝังลึกเข้าไปในจิตใจของชาวปีศาจไปแล้ว“ฉิน…นายท่าน นี่คือบ้านของผู้อาวุโส”อยู่ข้างนอกฝาตั่วไม่กล้าเรียกชื่อของฉินเฉาตรงๆ เธอชี้ไปที่บ้านไม้หลังหนึ่งแล้วพูดกับฉินเฉาฉินเฉามองตามไป ด้านนอกของบ้านไม้หลังนั้นก่อไฟอยู่ ควันที่ลอยออกมาเป็นสีน˺าเงิน“ท่านผู้อาวุโส นายท่านตื่นแล้ว ออกมาดูสิ!”ฝาตั่ววิ่งไปเคาะประตูหน้าบ้านหลังนั้นอย่างร่าเริงแอ๊ด!ในไม่ช้าประตูก็เปิดออก มีปีศาจชายรูปร่างผอมสูงเดินออกมาจากด้านในคาดว่าปีศาจตนนี้อายุมากแล้ว เคราสีขาวของเขายาวจนถึงพื้นดวงตาที่ดูไม่ธรรมดานั้นจับจ้องมายังฉินเฉา“คารวะนายท่าน!”ผู้อาวุโสโค้งคำนับให้ฉินเฉาทันทีฉินเฉาคิดในใจ หากคนทั่วไปเห็นขุนนางต้องคำนับด้วยเหรอ?“ลุกขึ้นเถอะ”ฉินเฉาโบกมือและพูดขึ้นมา“ขอบคุณนายท่านแห่งปีศาจ!”ชายชราตัวสั่นสะท้านลุกขึ้นยืน เขาถือไม้เท้าในมือแล้วกล่าวว่า“หากนายท่านไม่เป็นอะไรเช่นนั้นพวกเราก็โล่งใจ ไม่อย่างนั้นหากมีชนชั้นสูงเกิดอุบัติเหตุขึ้นที่นี่ พวกเราคงรักษาศีรษะกันเอาไว้ไม่ได้”
