่เจ้านายให้ทิป“เอาล่ะ เปิดบาร์กันเถอะ”ฉินเฉาโบกมือให้บริกรเริ่มเปิดขวด เจียงเหล่ยมองดูบอร์กโดซ์ปี 82ที่วางอยู่ในห้องด้วยความกังวลทันทีมารดามันเถอะ นี่สองแสนเลยนะ!ฉินเฉาคนนี้คงไม่ได้ไปปล้นธนาคารมาหรอกนะ!บริกรทำงานอย่างเป็นมืออาชีพมาก เขาลุกขึ้นเทไวน์ต่อหน้าทุกคนเพื่อนร่วมชั้นเหล่านี้พากันถอนหายใจ มองแก้วไวน์ที่ถืออยู่ในมือ“ไวน์ปี 82 ในตำนาน ในที่สุดฉันก็ได้ดื่มมัน”“สำหรับแก้วนี้ ขอ…เอ่อ ขออวยพรให้แฟนของซานจินโชคดี!”คำขอบคุณของทุกคนสื่อผ่านสายตา พวกเขายิ้มให้ฉินเฉาเจียงเหล่ยขบกราม คิดในใจว่าเขาโดนขโมยความสนใจจากคนอื่นไปได้อย่างไร“เป็นไวน์ที่ดีจริงๆ แต่ไม่รู้ว่าฉินเฉาจะมีเงินพอจ่ายมั้ย…..”เจียงเหล่ยกล่าวเตือนบริกรอย่างจริงจัง “โรงแรมของคุณใส่ใจกับสหายคนนี้จริงๆ คุณฉินเป็นเพียงพนักงานตัวเล็กๆ หากเขาไม่มีเงินจ่ายคุณจะทำยังไง?”เมื่อคนในกลุ่มได้ยินดังนั้นก็มองหน้ากันทันทีชิซินไม่พอใจ เธอพูดกับเจียงเหล่ยว่า“เจียงเหล่ย นายหมายความว่ายังไง นายจะดูถูกพวกเรางั้นเหรอ?”“โอ้ ฉันไม่ได้ดูถูกเธอ ฉันแค่กลัวว่าถ้าไม่มีเงินอยู่ในบัญชี โรงแรมจะแย่เอาได้ “เจียงเหล่ยกล่าว“คุณสามารถมั่นใจได้เลยว่าโรงแรมของเราจะสามารถแก้ปัญหานี้ได้”บริกรยิ้มให้เจียงเหล่ย สื่อความหมายว่าเขาไม่กังวลกับเรื่องนั้น“สองแสนไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ”เจียงเหล่ยกล่าวเกินจริงไปมาก“เงินสองแสนสำหรับโรงแรมของคุณ ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆเลย”ในขณะท
