แสร้ง!“อ่อ เป็นเพื่อนร่วมงานของยัยซานจินนี่เอง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงอยู่ด้วยกันได้”สีหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นความดูถูกเหยียดหยามทันที และพูดพาดพิงอย่างจงใจ“ฮ่าๆๆ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญนี่”หวังเทียนหยู่ที่อยู่ข้างๆ รีบกล่าวขึ้นมาเพื่อให้สถานการณ์ราบรื่น“วันนี้พวกเราอย่ามองที่ฐานะกันเลย มาอยู่ร่วมกันดีกว่า! พวกเราหายจากกันไปหลายปี ฉันเลยคิดว่าพวกเราควรจะอยู่กันอย่างแน่นแฟ้นมากขึ้น! มาเถอะ ซานจิน ฉินเฉา มานั่งข้างฉันนี่!”เขาลากฉินเฉาและชิซินมานั่งลงบนโซฟา และแอบรู้สึกถึงเหงื่อเย็นๆของตนเยี่ยมไปเลย งานรวมรุ่นวันนี้กลายเป็นสงครามไปแล้ว“วันนี้ฉันเลี้ยงเครื่องดื่มเอง ทุกคนสั่งกันตามสบายเลย”เมื่อเจียงเหล่ยเห็นว่าทุกคนนั่งลงกันหมดแล้ว เขาจึงเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า “ไม่ต้องสุภาพกันนักล่ะ เมื่อไม่นานมานี้ เจียงผู้นี้ได้ใช้พรสวรรค์เล็กๆน้อยๆทำธุรกิจ ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด แต่ตั้งใจให้ทุกคนได้สนุกสนานกันในวันนี้!”“ดีเลย!”“เมื่อก่อนเจียงเหล่ยเป็นกรรมการกีฬา แต่ตอนนี้เขาเป็นนายใหญ่ไปแล้ว!”เพื่อนร่วมชั้นอดที่จะรู้สึกไม่ได้“นายน้อยเจียงเป็นคนมีน˺าใจ เขาวางตัวเป็นนายใหญ่จริงๆ”หลี่จิ้งเหวินเปล่งเสียงอันน่าเบื่อของเธอ พูดเข้าข้างเจียงเหล่ยเจียงเหล่ยเริ่มจะไม่เกรงใจแล้ว เขายื่นมือไปโอบเอวของหลี่จิ้งเหวิน “ขอบคุณสำหรับคำชมนะจิ้งเหวิน ตอนที่เธอเป็นคนที่สวยที่สุดในชั้นเรียน ฉันยังเป็นกรรมการกีฬาอยู่
