ร่ ราคาแบบนี้ก็มีความหมายแฝงเช่นกัน“โอ้ ฉันเจอไวน์แดงปี 90 หนึ่งแก้วราคา 500 หยวน! ไปให้พ้นเลยคนธรรมดาไม่มีทางได้ดื่มมันหรอก”ชิซินเบ้ปาก “ยิ่งกว่านั้นไอ้นี่มันอร่อยหรือไง ถึงต้องตั้งราคาแพงขนาดนี้”“เธอคิดมากเกินไปแล้ว”ฉินเฉาสัมผัสเส้นผมชิซิน “คนส่วนใหญ่ไม่ได้มาดื่มเพื่อลิ้มลองรสชาติ แต่เพื่อสถานะ ราคา 500 หยวนสำหรับพวกเขาแล้วไม่มีอะไรต้องพูดถึงเลย เธอต้องรู้ว่าช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนในประเทศจีนนั้นกว้างมาก คนรวยก็รวยมากๆ ส่วนคนจนก็จนมากๆ ถึงเธอจะมีรายได้มากกว่าหนึ่งหมื่นต่อเดือนก็ตาม แต่เมื่อเทียบกับคนรวยแล้วมันยังแย่อยู่ดี!”“เอาล่ะ งั้นเราเอาไวน์แดงปี 90 มาสองแก้วดีกว่า”เมื่อได้ยินว่าชิซินต้องการดื่มไวน์แดงปี 90 เจียงเหล่ยก็ได้แต่หัวเราะน่าขำ ไวน์แดงปี 90 สองแก้วรวมกันก็แค่หนึ่งพันหยวน ไม่มีอะไรต้องพูดถึงเลย ผู้หญิงโง่คนนี้คิดว่าเขาจะกลัวกับแค่ราคาหนึ่งพันหยวนหรือไง“ทุกคน ฉันจะเรียกบริกรแล้วนะ”หวังเทียนหยู่กดกริ่ง ในไม่ช้าบริกรหน้าตาหล่อเหลา สวมชุดทักซิโด้ผูกโบว์ก็เดินเข้ามาบริกรที่นี่มีระดับบริกรที่ทำหน้าที่ในห้องส่วนตัวนั้นเป็นบริกรระดับสูง พวกเขาเป็นมืออาชีพและดูดี ไม่อย่างนั้นหากมีบริกรที่ใช้ไม่ได้มาให้บริการ แขกที่เข้ามาคงหมดอารมณ์จ่ายเงินและหากไม่พูดกับใครเลย ก็อาจจะไม่ให้ทิปไปด้วย“ท่านต้องการอะไรครับ”บริกรโค้งคำนับหวังเทียนหยู่ด้วยความเคารพหวังเทียนหยู่บอกให้ทุกคนสั่งเค
