้นแล้วพอคิดไปถึงตอนที่ฉินเฉาลวนลามเธอ ความต้องการที่ค้างอยู่กลางอากาศในตอนนั้นก็กลับมาอีกครั้งพูดไปแล้วก็น่าเกลียดจริงๆ นี่เธอกลายเป็นผู้หญิงแบบนี้ไปได้ยังไงกับคนแบบฉินเฉา…..“ชิซิน? ทำไมเธอถึงไม่พูดล่ะ?”จางเจี๋ยเห็นว่าชิซินนิ่งไป เธอจึงยื่นมือเล็กๆออกไปเขย่าตัวชิซินที่อยู่ตรงหน้า“เอ๋?”ชิซินได้สติขึ้นมา เธอรีบพูดว่า “ไม่มีอะไรหรอก เรามาดื่มกาแฟกันต่อเถอะ”“ไม่ได้!”จางเจี๋ยเป็นคนที่มีความรู้สึกไวมากเช่นกัน “เธอต้องนึกถึงเรื่องอะไรขึ้นมาได้แน่ๆ! อะแฮ่ม รีบบอกฉันมาเร็วๆเลย!”“ไม่…..”ศีรษะของชิซินสั่นไปมาราวกับกลองป๋องแป๋ง “ฉันบอกไม่ได้จริงๆ…..”“ถ้าเธอไม่บอก ฉันไปถามสุดหล่อเอาก็ได้”จางเจี๋ยมองชิซินก่อนจะหันหน้าไปยิ้มให้ฉินเฉา “สุดหล่อ ฉันเป็นเพื่อนที่ดีของชิซินเอง ถ้านายบอกฉัน ฉันจะเลี้ยงข้าวนายตอบแทนเป็นไง?”“นี่… เฮ้…..”ฉินเฉาอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “เรื่องนี้พูดยาก… ขอไม่บอกดีกว่า”จะให้พูดเรื่องเก่าๆก็คงไม่ดีจากที่เต้นกันอยู่ในงานปาร์ตี้ มาจนเริ่มนวดเท้าให้ชิซิน และเกือบจะเข้าได้เข้าเข็มกันในห้องน˺า นั่นคงจะข้ามขั้นมากเกินไปน่าเสียดายที่ชิซินก็มีชีวิตของเธอเอง ส่วนเขาเองก็มีซูจีอยู่แล้วเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งคู่จะมีอะไรต่อกัน เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องน˺าครั้งนั้น พวกเขาเกือบจะเข้าหากันตามอารมณ์ความต้องการที่มากระตุ้น หากหลี่เสวี่ยไม่เข้ามาล่ะก็ ฉินเฉาคงต้องแบกภาระเอาไว้มากมายอย่างหยางลี่ ที่ตอนน
