“ถ้าฉันพูดไปแล้วอย่าหัวเราะฉันนะ”ชิซินพูดดักไว้ก่อน“ฉันจะกล้าไปหัวเราะใส่เธอได้ยังไง เธอยิ่งเจ้าคิดเจ้าแค้นอยู่ด้วย”ฉินเฉาพูดติดตลก“ฉันล่ะเกลียดนายจริงๆ ฉันจะเล่าต่อแล้วนะ ฉันกับเจียงเหล่ยเลิกกันไปแล้ว และตอนนี้ฉันก็ทำงานอยู่กับผู้จัดการหลี่ ซึ่งงานก็ยุ่งมาก ทำให้ฉันยังคงโสดอยู่ เมื่อสองวันก่อน หัวหน้าชั้นในโรงเรียนมัธยมปลายของฉันโทรมาบอกว่าจะจัดงานรวมรุ่น แต่เจียงเหล่ยที่ไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันเขาก็มาด้วย ฉันได้ยินว่าตอนนี้เขาทำธุรกิจอยู่และยังสร้างรายได้มหาศาล ธุรกิจเขาไปได้ดีทีเดียว และฉันก็ไม่ต้องการที่จะไม่ไปเพราะเรื่องแบบนี้ ดังนั้นฉันเลยมาขอความช่วยเหลือจากนาย”“เฮ้ ฉันจะช่วยอะไรเธอได้ล่ะ ฉันไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้นของเธอนี่”“เฮ้ นายฟังฉันพูดก่อนสิ นายขัดจังหวะฉันแบบนี้ฉันก็อายนะ”คำว่าขัดจังหวะนั้นน่าอายมากจริงๆ ฉินเฉาจึงไม่กล้าพูดได้แต่ฟังต่อไป“ฉันกำลังคิดอยู่ว่าฉันเคยเป็นแฟนของเขา ฉันเลยต้องหาอะไรมาปิดปากของเขาไว้ไม่ให้เขาพูดเรื่องความรักของเขาในตอนนี้ หรือเรื่องที่เขามีความสัมพันธ์อะไรกับฉัน ฉันเองก็เป็นคนดี ทำงานกับผู้จัดการหลี่ก็ได้เงินเยอะ และยังเป็นคนที่ประสบความสำเร็จ! ถ้าฉันมีแฟนฉันก็จะไม่ขาดอะไร!”“อ่า เธออยากให้ฉันแกล้งเป็นแฟนเธอเหรอ?”ฉินเฉาเข้าใจในสิ่งที่ได้ยินขึ้นมาอีกหน่อย“ใช่ ฉันกำลังมองคนรอบตัวอยู่ แต่นั่นก็ต้องขึ้นอยู่กับความเหมาะสมด้วย เพื่อนร่วมงานก็รูปร่
