ยู่เรื่อย“ฉันเองก็ไม่ได้เอาแต่อยู่ว่างๆนะ แต่หายากที่สาวน้อยชิซินคนสวยจะโทรมา ก็ต้องสร้างความบันเทิงกันบ้าง”“นายก็ทำตัวแบบนี้ตลอด แล้วตอนนี้นายทำงานอยู่ที่ไหน พอนายไม่ได้อยู่ในบริษัทเหยี่ยวฟ้าฉันก็ไม่ได้เจอนายมานานมาก”“ฉันมาทำอาชีพเก่า เป็นยาม”“นายไม่ควรจะอยู่แบบนั้นนะ ความสามารถของนายจะไปเป็นผู้จัดการเลยก็ยังได้ ทำไมยังถึงเป็นยามอยู่ได้ล่ะ?”“งานอดิเรกน่ะ งานอดิเรก”ฉินเฉาเช็ดเหงื่อ ทำไมตัวเขาถึงตามน˺าไปได้“แต่ฉันไม่ได้จะมาพูดกับนายเรื่องนั้น ฉันไม่ได้เจอนายมานานแล้วแล้วก็มีเรื่องจะขอความช่วยเหลือจากนายหน่อย ซึ่งฉันจะตอบแทนให้แน่ๆ ถ้ายังไงเราไปดื่มกาแฟด้วยกันหน่อยมั้ย?”สาวน้อยชิซินคนนี้เป็นคนเปิดเผย นั่นทำให้ฉินเฉาค่อนข้างที่จะชื่นชอบเธอ“ได้ ไม่มีปัญหา แล้วเธอมีเรื่องอะไรล่ะ”“นี่นายไม่รู้เหรอว่าฉันกับเจียงเหล่ยเลิกกันแล้ว”“แน่นอนว่าฉันรู้อยู่แล้ว”ฉินเฉาจะไม่รู้เรื่องนี้ได้อย่างไร ที่ทั้งสองคนเลิกกันก็เพราะมีเขาเป็นเชื้อเพลิงด้วย “เธอคิดถูกแล้วที่เลิกกับผู้ชายคนนั้น เขาทั้งไม่ซื่อสัตย์แถมยังไม่มีเหตุผลอีก”“อะแฮ่ม นี่นายคิดดีแล้วเหรอที่ไปพูดกับเขาแบบนั้น ไม่ใช่ว่านายเองก็ไม่ซื่อสัตย์ด้วยเหรอ?”คำพูดไม่กี่คำของชิซินราวกับมีฟ้าผ่าฉินเฉาตรงๆ“เฮ้ ฉันไม่ได้ว่าเธอสักหน่อย อย่าดึงฉันเข้าไปด้วยสิ”“ฉันก็แค่จะแก้แค้นนายเล็กๆน้อยๆ!”ดีจริง ฉินเฉาต้องยอมรับว่าเขาพ่ายแพ้ต่อชิซิน“เรามาพูดถึงเรื่องนี้
