“ความสามารถของอาจารย์แกร่งกล้ามาก อีกทั้งยังฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว ในอนาคตท่านจะสามารถบรรลุจนเป็นเซียนได้อย่างแน่นอน”เฉินชิงรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว“โอ้ เรื่องที่จะกลายเป็นเซียน อาจารย์ไม่ได้คิดถึงมันเสียด้วย”ถานไห่ยิ้ม “อาจารย์มีชีวิตอยู่มากว่าพันปี ได้เห็นสิ่งต่างๆและผู้คนมากมาย บางครั้งก็คิดว่าหากได้กลายเป็นเซียนก็คงเป็นดั่งเช่นตอนนี้ว่ากันตามตรงข้าเป็นอาจารย์ แต่ก็ยังไม่มีศิษย์สักเพียงครึ่งหนึ่งที่มุ่งมั่นจะเอาชนะอาจารย์ให้ได้ อาจารย์ในอดีตก็เป็นเช่นเจ้านี่แหละ ดิ้นรนที่จะเอาชนะผู้อื่น คิดว่าตนเองเป็นนักล่าอสูร เป็นอาจารย์ที่คอยค˺าจุนความยุติธรรมแห่งเขาซูซาน จนกระทั่งมีชายคนหนึ่งตายไปในการต่อสู้ครั้งนั้น ถึงทำให้อาจารย์ได้รู้ว่าอาจารย์คิดผิดไป”“การต่อสู้? ใครกัน?”ในความประทับใจของเฉินชิง ไม่มีบุคคลเช่นนั้นปรากฏอยู่เลย“ฮ่าๆ ไม่น่าแปลกใจที่เจ้าจะไม่รู้ ในตอนนั้นเจ้าควรจะเป็นทารกน้อยอยู่นี่นะ”ถานไห่ยิ้ม “ในเวลานั้นอาจารย์ยังเป็นเพียงผู้อาวุโสในศาลากระบี่แห่งเขาซูซานอยู่ เจ้าเองก็คงรู้ว่าตราบใดที่สามารถเข้าสู่ขั้นกายทองคำได้ ก็จะกลายเป็นผู้อาวุโสแห่งเขาซูซาน เพื่อที่จะได้เข้าคำนับรับการศึกษาในเขาซูซาน อาจารย์ใช้เวลาน้อยกว่าสามร้อยปีในการเลื่อนระดับสู่ขั้นกายทองคำ ชื่อเสียงในคราวนั้น ทำให้เกิดความแตกตื่นในหมู่ผู้ฝึกตน”“พรสวรรค์ของอาจารย์วิเศษจริงๆ นี่อาจเรียกได้ว่าเป็นพรสวรรค์ที่ยากจ
