่นกับข้านะ! ข้าอาศัยอยู่บนเขาซูซาน!”ฉินอี้รู้ว่าพี่สาวแสนสวยคนนี้กำลังจะจากไป เขาจึงรีบกล่าวออกมาซวนหยวนอิงจี๋ยิ้มให้ฉินอี้ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มนั้นงดงามจนทำให้ผู้คนรอบข้างทั้งชายและหญิงต่างก็ต้องมองค้างเมื่อพวกเขารู้สึกตัว ก็ไม่รู้ว่าสาวสวยเมื่อสักครู่นี้หายไปไหนแล้วทั้งหมดนั้นราวกับเป็นเพียงภาพลวงตา“เอ๋ พี่สาวคนสวยหายไปไหนแล้ว?”ฉินอี้สับสน“เธอกลับไปแล้ว”ฉินเฉารู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกลับไปยังสุสานซานไห่ เมื่อคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดหายไปชั่วคราว ทำให้ฉินเฉามีความสุขมาก“พี่สาวคนนี้สวยมาก… ปะป๊าไปรู้จักเธอได้ยังไง!”ฉินอี้ที่ถูกอุ้มไว้ในอ้อมแขนของฉินเฉาอยากรู้มาก“ไม่รู้เหมือนกัน… ปะป๊ายังสับสนอยู่เลย”อิงเทียนเป็นผู้สร้างหนี้ทางความรู้สึกนี้เอาไว้ ฉินเฉาจึงไม่สามารถอธิบายได้“ปะป๊า ลูกชายผู้นี้ชื่นชมปะป๊ามาก! ปะป๊าต้องมีวิธีจีบสาวที่ยังไม่ได้สอนข้าอยู่อีกแน่ๆ! ปะป๊าจะใช้วิธีที่ปะป๊าไปจีบพวกพี่สาวก่อนหน้านี้ ไปดึงดูดผู้หญิงที่สวยขนาดนี้มาได้ยังไง!”“เรื่องนี้จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่เถอะ ถ้าลูกไม่เชื่อก็ลืมๆมันไปซะ”เมื่อได้ยินลูกชายหาว่าวิธีจีบสาวของเขามันล้าสมัย ฉินเฉาก็รู้สึกไม่ดีโดนลูกชายของตัวเองดูถูก จะให้รู้สึกดีได้อย่างไรล่ะ“ข้าไม่พอใจ ข้าไม่พอใจ! อ่ะ ปะป๊าดูนั่นสิ มีพี่สาวชาวเกาหลีใต้อยู่ตรงนั้น! พูดภาษาเกาหลีด้วย! ข้าได้ยินมาว่าความงามของเกาหลีใต้นั้นเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น น่าสนใจ