ันปีเพื่อที่จะฝึกตนให้กลายเป็นราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดแต่จะให้เขาเผชิญหน้ากับเหล่าปรมาจารย์บนเขาซูซานตรงๆ เขาก็ไม่ได้มีความกล้าหาญขนาดนั้นคนกลุ่มนั้นสังหารอสูรกันเป็นว่าเล่น อย่าว่าแต่ถามหาเหตุผลเลยแค่เจอก็ชักกระบี่ออกมาฟันแล้ว“ฮ่าๆๆ กลัวงั้นเหรอ!”ฉินอี้กล่าวออกมาอย่างภูมิใจ “หากเจ้ากลัวก็รีบเปิดทางให้นายน้อยผู้นี้ผ่านไปซะ นายน้อยผู้นี้จะรีบลงจากเขาเพื่อไปเที่ยวเล่น!”“เขาซูซานแล้วอย่างไร!”แต่ใครจะรู้ว่าในที่สุดราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดปูก็ยังไม่ละความพยายาม เขากัดฟันแล้วพูดว่า “ที่นี่มีเพียงเจ้ากับข้าเท่านั้น หากราชันย์ผู้นี้กินเจ้าเข้าไป เขาซูซานก็ไม่มีทางรู้! ยิ่งไปกว่านั้นพลังวิญญาณของเจ้าก็ช่างมากล้น หลังจากราชันย์ผู้นี้กินเจ้าก็จะข้ามเขตแบ่งระดับขึ้นไปอีก! เมื่อเวลานั้นมาถึง ราชันย์ผู้นี้ก็จะเดินทางไปทั่วท้องทะเลและมีพลังอย่างไร้ขีดจำกัด แล้วเขาซูซานจะมาจัดการราชันย์ผู้นี้ได้อย่างไรกัน ฮ่าๆๆๆ”เมื่อพูดจบ ราชันย์แห่งสัตว์ประหลาดก็ยื่นฝ่ามือออกไปพร้อมกำมือปลดปล่อยเคล็ดวิชาออกไป ทันใดนั้นก็ปรากฏกลุ่มหมอกเข้าไปล้อมรอบร่างของฉินอี้ และรัดเขาเอาไว้อย่างแน่นหนา“เจ้าสัตว์ประหลาดตัวหนา เจ้ากล้าดียังไง! นายน้อยผู้นี้บอกเจ้าแล้วไง นายน้อยผู้นี้…อื้อๆๆๆ…..”ไม่รอให้ฉินอี้ได้พูดจบ หมอกก็กลายเป็นมือที่ปิดปากฉินอี้เอาไว้แน่น“เจ้าเด็กเวร ปากของเจ้าจะดุร้ายเกินไปแล้ว แต่ถ้าราชันย์ผู้นี้กินเจ้าลงไป
