็เหวี่ยงก้ามทั้งสองพุ่งเข้าไปยังศีรษะของฉินอี้ด้วยความรวดเร็วฉินอี้หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง ในใจตะโกนร้องเรียกหม่าม๊า แต่เขารู้ดีว่าถึงหม่าม๊าจะมาที่นี่ ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์ประหลาดอาวุโสตนนี้ปัง!มีเสียงดังขึ้นอย่างชัดเจน แต่กลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดดังที่คาดไว้ ทำให้ฉินอี้รู้สึกแปลกๆเขาสัมผัสศีรษะของตน กลับไม่รู้สึกเจ็บ จึงค่อยๆลืมตาขึ้นมาตรงหน้าของเขาปรากฏร่างของชายคนหนึ่งที่ใส่เสื้อคลุมกันลมสีดำตัวใหญ่ยืนอยู่ด้านหลังของชายคนนี้ชัดเจนว่าไม่ใช่คนจากเขาซูซาน ณ เวลานี้เขายกแขนขึ้นมากันก้ามของสัตว์ประหลาดอาวุโสเอาไว้อย่างง่ายดาย“ฉันก็คิดว่าทำไมที่นี่ถึงมีปราณปีศาจอยู่รอบๆ ที่แท้ก็มีเด็กแอบหนีออกมานี่เอง”ชายคนนั้นไม่ได้หันหลังกลับมา เขาพูดด้วยน˺าเสียงต˹า“ไปจัดการสัตว์ประหลาดตนนั้นเถอะ!”ฉินอี้เกิดมาเพื่อเอาชนะ ถึงแม้ว่าเขาจะรอดเพราะคนผู้นี้ แต่ปากของเขาก็ยังตะโกนออกมาว่า “นายน้อยผู้นี้อยากจะไปที่ไหน เจ้าก็เข้ามายุ่งไม่ได้!”อารมณ์ของเขาปะทุขึ้นมาคนผู้นั้นยิ้มออกมา“ใครกันที่กล้าเข้ามาท้าทายราชันย์ผู้นี้!”สัตว์ประหลาดนำก้ามของตนกลับมา มือทั้งสองข้างชาและสั่นรู้สึกถึงความแข็งแกร่งจากชายผู้นี้เป็นไปได้หรือไม่ว่าชายผู้นี้อาจจะเป็นเต่าชราอายุนับหมื่นปี? เขาต่อต้านการโจมตีนี้ได้อย่างไร?“สัตว์ประหลาดหัวเขียว แกมาจากไหน?”ชายคนนั้นพูดขึ้นมาทันที “แกกล้ามาแตะต้องเด็กคนนี้ วันนี้แกจะต้องตายเท
