ทกฝ่ามือใส่ แล้วเปลี่ยนความโชคร้ายให้กลายเป็นพร จนได้รับวิชาของเซียนศักดิ์สิทธิ์มา…..“ปะป๊า… เสี่ยวอิงกลัวจังเลย…..”“เสี่ยวอิงที่แสนฉลาดของปะป๊า พวกเรากลับบ้านกันเถอะ แม่เล็กทำอาหารอร่อยๆเอาไว้ให้ลูกแล้ว”“อาหารอร่อยๆ? จริงๆนะ?”โลลิน้อยเช็ดน˺าตา“ปะป๊าเคยโกหกลูกเมื่อไหร่ล่ะ ไปกันเถอะ…..”“อื้อ!”เด็กก็คือเด็ก เธอร้องออกมาอย่างมีความสุขฉินเฉาอุ้มฉินอิงไว้ เขาหันกลับไปมองสวนสาธารณะที่เละเทะไม่มีชิ้นดีสกอร์ฟิลด์ ชายผู้เย่อหยิ่ง สุดท้ายก็ต้องมาตายด้วยน˺ามือของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อีกทั้งยังตายอย่างไม่เหลือซาก… น่าขัน… ช่างน่าขันเสียจริงๆ
