่อย”ฉินเฉาวางมือลงบนตัวโจวโฮ่วหลง จากนั้นเขาก็รู้สึกว่าเท้าของเขาสะดุดอะไรบางอย่าง และล้มลงไปกองกับพื้นเสียงหัวเราะจากคนรอบข้างดังขึ้น โจวโฮ่วหลงรีบคลานขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขามองไปที่พื้นด้วยความสงสัย จากนั้นจึงหันกลับไปจ้องฉินเฉาด้วยสายตาที่ไม่พอใจ“ผีที่ไหนทำนายล่ะ”ซ่างกวนหยานยิ้มออกมา พร้อมดึงแขนของฉินเฉา แล้วพูดขึ้นมา“ให้พระเจ้าเป็นพยานได้เลย ฉันบริสุทธิ์!”ฉินเฉาชูสามนิ้ว ชี้ไปบนท้องฟ้า“โทษทีนะ นายไม่เชื่อในพระเจ้านี่…..”หลี่ฟ่านฟ่านที่อยู่ข้างหลัง อดไม่ได้ที่จะพูดขัดขึ้นมา “ตอนนี้นายเพิ่งทำมันในอาณาเขตของเขาแล้ว”“อะไรน่ะ? นายทำอะไร?”ซ่างกวนหยานไม่เข้าใจคำพูดของหลี่ฟ่านฟ่าน“ไม่มีอะไรหรอก พวกเราไปหาอะไรกินกันเถอะ ฉันไม่ชอบอาหารบนเครื่องบินเลย ข้าวมันไก่ ข้าวหน้าปลา…..”“ดีเลย ใกล้ๆนี้มีร้านอาหารครอบครัวอยู่ ไปที่นั่นกันเถอะ”ก็ยังเป็นร้านอาหารตะวันตก…..ฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ขึ้นมา หยิบกระเป๋าเดินทางจากซ่างกวนหยวนมาลากให้เธอทั้งสามคนออกจากสนามบิน ข้ามถนนเพื่อไปยังร้านอาหารที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งซ่างกวนหยานนั่งลงตรงข้ามฉินเฉา ทันใดนั้นสีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป“เอ่อ… หรือพวกเราจะไปกินที่อื่นกันดี…..”“มีอะไรเหรอ?” ฉินเฉาไม่รู้ว่าผู้หญิงที่ไม่แน่นอนผู้นี้เป็นอะไร“ที่นี่… ฉันมักจะมากับเขาอยู่บ่อยๆ”ซ่างกวนหยานกล่าว“เฮ้ นึกว่าเรื่องสำคัญอะไร ฉันคิดว่าฉันถูกขโมยไข่ซะอีก”ฉินเฉาโบกมือ “ดูเหมือนเธอจะปล่