าดใจเมื่อรู้ตัว เธอก็รีบส่งยิ้มให้ผู้โดยสารรอบๆแทนการขอโทษ จากนั้นจึงหันกลับมา และก้มลงไปหาฉินเฉา“ทำอะไรของนาย! ปล่อยมือฉันนะ!”“เธอต้องพูดออกมาชัดๆก่อน ฉันถึงจะปล่อย”ท่าทีของฉินเฉาปรากฏความหงุดหงิดออกมา “ฉันไปทำอะไรให้เธอนักหนา เธอถึงได้โกรธฉันขนาดนี้!”“นี่ ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ไหนจะกล้าไปโกรธผู้อำนวยการฉินได้ลงคอ”ท่าทางของซ่างกวนหยานยามโกรธนั้นมีเสน่ห์มาก ทำให้ฉินเฉาใจเต้นขึ้นมานิดหน่อยซ่างกวนหยานผู้นี้ราวกับปรับความโกรธของเธอได้ แน่นอนว่าต้องไม่ไปยั่วโมโหเธอเร็วเกินไปนัก“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ ให้อภัยฉันเถอะ… ใช่แล้ว ที่เธอบอกว่าฉันไปทำให้เธอโกรธ ท่านซ่างกวน ช่วยบอกฉันหน่อยได้มั้ย?”“ฉันบอกว่าฉันไม่กล้าโกรธต่างหาก”ซ่างกวนหยางเม้มปาก เธอไม่ได้แสดงท่าทียอมรับหรือไม่ยอมรับออกมา “ข้างกายของผู้อำนวยการฉินมีสาวๆอยู่ตั้งมากมาย แต่ก็ยังมาคิดถึงซ่างกวนหยานเหรอ? นายพูดแบบนั้นออกมาแต่ก็ยังเก็บซ่างกวนหยานไว้”“เฮ้ ซ่างกวนหยานของฉัน เธออิจฉางั้นเหรอ?”เมื่อฉินเฉาได้ยินแบบนั้น เขาก็รู้ถึงเหตุผลที่ซ่างกวนหยานแสดงท่าทีแบบนั้นออกมาได้อย่างรวดเร็ว“เธอเป็นแค่หุ้นส่วนที่แข็งแกร่งของฉัน อย่าคิดมากเลย ระหว่างเราไม่มีอะไรกัน”เมื่อได้ยินคำอธิบายของฉินเฉา หัวใจของเธอก็มีความสุขขึ้นมานิดหน่อย แต่ใบหน้าของเธอยังปรากฏความเย็นชาออกมา“นายท่านฉินจะอธิบายเรื่องพวกนี้ทำไม พวกเราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”“แล้วพวกเราเกี่ยวข้อง
