ซ่างกวนเป็นผู้หญิงที่ดีมาก มีลูกเรือชายมากมายที่มีความรู้สึกต่อเธอเช่นเดียวกัน”เมื่อพูดจบผู้อำนวยการบินก็ยกกาแฟแก้วหนึ่งไปทางฉินเฉา แล้วจึงยกมันขึ้นมาดื่ม “มีคำพูดในจีนกล่าวไว้ว่าดื่มชาแทนเหล้า… โอ้ ขอโทษที นี่คือกาแฟ ถึงมันจะไม่ดี แต่มันก็เป็นยาที่ช่วยปลอบประโลมให้กับเหล่าบัณฑิตที่น่าสมเพชของเราล่ะนะ”จากนั้นเขาจึงพยักหน้าให้ซ่างกวนหยาน และหันหลังเดินกลับไปอย่างเป็นธรรมชาติ“เขาชัดเจนมากจริงๆ”เมื่อไม่มีปัญหาเกิดขึ้น ฉินเฉาก็ไม่ได้รู้สึกกังวลอะไร“นี่นายบ้าไปแล้วรึไง?”แต่ถึงแม้เขาจะรับมือกับผู้อำนวยการบินได้ เขาก็รับมือกับซ่างกวนหยานไม่ได้แม้แต่น้อย“ถ้านายไปทำให้ผู้อำนวยการบินโกรธ ฉันนี่แหละที่จะเดือดร้อน!นายไม่รู้หรอกว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้รับโอกาสในการไปเรียนต่อต่างประเทศ”ซ่างกวนหยานเอื้อมมือออกมาเพื่อจะหยิกฉินเฉา แต่กลับพบว่าเนื้อของฉินเฉาแข็งไม่ต่างกับหินหรือเหล็ก เธอจึงทำได้เพียงยอมแพ้และจ้องเขาอย่างช่วยไม่ได้“จะว่าไปฉันก็สงสัยขึ้นมา”ฉินเฉานั่งลง ซ่างกวนหยานจึงก้มลงและคุกเข่าอยู่ข้างเขาฉินเฉาต้องการสัมผัสความรู้สึกนี้ ราวกับเขาได้รับการดูแลจากซ่างกวนหยาน ฮ่าๆ ชื่นใจจริงๆ“เส้นทางในประเทศไม่ดีเหรอไง เธอถึงอยากออกไปต่างประเทศ”“หึ ตอนนี้ยังไม่มีเรื่องภายในประเทศให้ต้องจัดการอะไร แล้วยิ่งนายอยู่ที่นั่น ฉันก็เลยเกลียด ไม่อยากจะเจอหน้านาย”ซ่างกวนหยานหงุดหงิดใส่ฉินเฉา“เฮ้ คุณซ่างก
