่แล้ว ฉันยังมีวิธีหนีอยู่”ทันใดนั้นจอห์นก็ตบหน้าผากตัวเอง แล้วพูดขึ้นมาอย่างมีความสุขว่า “สิบวินาที เราสามารถออกจากที่นี่ได้ภายในสิบวินาที! ฉินเฉา นายไปกับฉัน! เราแค่ต้องต่อสู้เพื่อสิบวินาทีเท่านั้น!”“นายหนีไปเถอะ ที่นี่ฉันจะจัดการเอง”ฉินเฉามองไปยังกองทัพมนุษย์นกบนท้องฟ้า ที่มุมปากของเขามีรอยยิ้มขึ้นมา และพูดกับจอห์นอย่างมั่นใจ“นายว่าไงนะ?”ดวงตาของจอห์นเบิกกว้าง “นายล้อเล่นรึไง นี่คือกองทัพเทวทูตหนึ่งหมื่นตน! นายได้ตายแน่!”“มันก็ไม่แน่หรอก”ภายใต้แรงกดดันของเทวทูตทั้งหนึ่งหมื่นตน ฉินเฉาหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋า และจุดสูบมันอย่างพอใจ “วันนี้ฉันต้องสร้างความประทับใจให้อาร์กัสสักหน่อย จอห์น นายไปเถอะ ถ้าฉันไม่อยู่ช่วยนายที่นี่ นายคงไม่มีโอกาสแม้แต่สักวินาทีเดียว”“น่าตายจริงๆ!”จอห์นไม่มีทางเลือกนอกจากฉีกม้วนกระดาษหลบหนี ลำแสงสีขาวห่อหุ้มเขาไว้อย่างรวดเร็ว“จะหนีงั้นเหรอ?”เมื่ออาร์กัสเห็นแสงจากมนต์เคลื่อนย้าย เขาก็ให้กองทัพเทวทูตเริ่มโจมตีทันทีทันใดนั้นเทวทูตนับหมื่นคนในอากาศก็อัญเชิญคันธนูและลูกธนูสีขาวที่ส่องแสงประกายสะดุดตาออกมา และเล็งไปยังคนสองคนที่อยู่บนพื้นดิน“ตายไปซะ!”ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!ท้องฟ้าพลันสว่างไสว ลูกศรสีขาวนับพันกระจายไปทั่วท้องฟ้าลอยเข้าหาคนทั้งคู่หากพวกเขาถูกยิง คงจะไม่เละเป็นเนื้อ แต่กลายเป็นเม่นแทน“มันจบแล้ว…..”จอห์นที่ถูกห่อหุ้มด้วยลำแสงเคลื่อนย้าย รู้สึกหมดหวังขึ้นมา
