่อสู้ได้ไม่เต็มที่“วิกนี่ เธออยู่ที่นี่เถอะ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันกับหลวงพ่อมาเลโรเอง”ฉินเฉาพูดขึ้นมา ราวกับเขาสามารถมองทะลุเข้าไปในความคิดของเธอได้“อืม”วิกนี่ไม่ใช่คนไม่จริงใจ เมื่อได้ยินฉินเฉาพูดขึ้นมา เธอก็เห็นด้วย“ฉันจะกลับไปที่วิหารแห่งความมืด เพื่อดูว่ามีอะไรที่ฉันต้องจัดการมั้ย”“อืม ฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น ฝากเธอดูแลซูจีด้วย”ฉินเฉาไม่ได้พูดอะไรมาก เขาเดินเข้าไปในสตูดิโอกับหลวงพ่อมาเลโรที่นี่ยังคงเป็นสตูดิโอที่คุ้นเคย ภาพบนผนังของนครวาติกันยังคงงดงาม“เตรียมตัวให้พร้อม”บาทหลวงมาเลโรท่องมนต์ และหันมาพูดกับฉินเฉา “จงอย่าลืมข้อตกลงของเรา”“มั่นใจได้ ฉันเป็นคนน่าเชื่อถือคนหนึ่งเลยล่ะ”ฉินเฉาพยักหน้าให้หลวงพ่อมาเลโร จากนั้นก็รีบเดินไปที่รูปภาพบนผนังปัง!แต่ใครจะรู้ จู่ๆกำแพงก็สั่น และสะท้อนใส่ฉินเฉาอย่างไม่ทันคาดคิด“มารดามันเถอะ”ฉินเฉาเอามือกุมหน้าผาก อารมณ์ไม่ดีขึ้นมานิดหน่อย “หลวงพ่อ!อย่ามาเล่นตลกกับฉัน!”“ไม่ใช่!”หลวงพ่อมาเลโรรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเช่นกัน “พ่อเริ่มมนต์เคลื่อนย้ายไปแล้ว!”ขณะที่เขาพูดขึ้น เขาก็สัมผัสรูปภาพในมือของตน“แย่แล้ว! นครวาติกันปิดกั้นมนต์เคลื่อนย้ายทั้งหมด! พ่อไม่มีวิธีอื่นแล้ว…..”สีหน้าของหลวงพ่อมาเลโรปรากฏความรู้สึกหมดหนทาง“อาร์กัส คนผู้นี้โหดเหี้ยมเหลือเกิน”ฉินเฉาเหยียดยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม “แต่มันคิดว่าจะหยุดฉันไม่ให้ไปนครวาติกันได้งั้นเหรอ? ถึงจ
