ดมนและเศร้าหมองออกมาด้านนอกมีรถฟอร์ดที่ไม่เตะตามากนักจอดอยู่ ทั้งสองก้าวขึ้นไปบนรถ วิกนี่นั่งอยู่ฝั่งที่นั่งคนขับ ก็ค่อยๆสตาร์ทรถ“นายจะไม่ไปคุยกับหลวงพ่อก่อนเหรอ?”วิกนี่ถามฉินเฉาขึ้นมา“ฉันไม่รู้ว่าควรจะไปเผชิญหน้ากับเขายังไง”ฉินเฉาจำได้ดีว่าความตายของแม่ชีผู้นี้ เป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับหลวงพ่อ“มาร์ธาเป็นเด็กกำพร้า”ระหว่างที่วิกนี่ขับรถ ก็พูดขึ้นมา “ตั้งแต่ที่คนจากสเกลตั้นฆ่าลูกสาวของหลวงพ่อมาเลโร หลวงพ่อก็รับเลี้ยงดูมาร์ธามาจนถึงทุกวันนี้อาจจะนับได้ว่าหลวงพ่อมาเลโรมองว่าเธอเป็นเหมือนลูกสาวของเขาเอง”“เป็นฉันเองที่ทำร้ายมาร์ธา”ฉินเฉาถอนหายใจ “ถ้าฉันไม่ดึงดันที่จะไปนครวาติกัน เธอก็คงไม่ถูกเทวทูตสิงสถิตร่างแบบนี้”“ไม่ นายยังไม่เข้าใจ”วิกนี่ส่ายหน้า “เงื่อนไขสำคัญในการสิงสถิตร่างของเทวทูต คือต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของร่างก่อน ถ้าหากเจ้าของร่างนั้นไม่ยอมเทวทูตก็เข้ามาในร่างนั้นไม่ได้”“โอ้?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว เขาไม่ได้คิดถึงจุดนี้ขึ้นมา“เทวทูตและปีศาจนั้นต่างกัน กฎของพวกเขาก็น่ารำคาญมากกว่าดังนั้นที่หัวหน้าเทวทูตซิวอี้เข้ามาในร่างของมาร์ธาได้ ก็เป็นเพราะว่าเขาได้รับความยินยอมจากเธออยู่ก่อนแล้ว เลยทำให้วิญญาณของเธอถูกบดขยี้จนแหลกสลายไป นี่อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้มาเลโรเสียใจมาก”“ไม่ว่ายังไงฉันก็คงไม่กล้ากลับไปที่โบสถ์แห่งนั้นอีกแล้ว”ฉินเฉายังคงโทษตัวเอง“งั้นเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ถ้านายไป
