“คุณลุง ฉันขอโทษ”หานปิงมองไปยังฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับที่ยื่นออกมา เธอยื่นนิ้วไปแตะเบาๆ ที่ต้นคอขอเทียนเฉ่าผมของเทียนเฉ่าจากเดิมที่ยาวประบ่า ก็พลันยาวขึ้นถึงข้อเท้าดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงคล˺า จ้องมองไปยังฉินเฉาอย่างมืดมน“วิชาสองดาบตัดกางเขน!”มือทั้งสองข้างถือดาบยาวไขว้กัน และฟันไปยังฝ่ามือของฉินเฉาที่จับเขาไว้“บรัช!”ดาบทั้งสองเล่มเปล่งประกายออกมา กรงเล็บหมอกสีดำของฉินเฉา ก็ถูกฟันผ่า และจางหายไป“ดูเหมือนจะเก่งขึ้นนี่”ฉินเฉาดึงมือซ้ายกลับมา มองไปยังเทียนเฉ่าที่ดูต่างไปจากเดิม“ถึงกับมีพลังขั้นกายทองคำขั้นที่เจ็ด หายาก หายาก”“ตาย!”เทียนเฉ่าร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง หันดาบเล่มคมเป็นประกาย เข้าโจมตีฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง“วิชาสองดาบสามพันเล่ม!”พลันดาบคู่ก็กลายเป็นดาบนับหลายพันเล่ม ฟาดฟันร่างของฉินเฉาไม่หมดสิ้น“ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!”ปรากฏเสียงที่น่ากลัวออกมาอย่างชัดเจนเทียนเฉ่าตกตะลึง เขาใช้วิชาดาบสามพันเล่ม แต่อีกฝ่ายกลับไม่เละเป็นชิ้น คนจีนผู้นี้ไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย! เขาไม่คิดว่าแม้แต่เสื้อผ้าของฉินเฉาก็ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนปรากฏแต่ฉินเฉาที่โดนดาบฟันกลับรู้สึกไม่ดี ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่มีเวลามาเล่นกับชายคนนี้“หลี่หยิน จงเป็นพลังให้ข้า!”ในตอนนี้ ฉินเฉายังต้องพึ่งพากำไลเก้ามังกร แต่ไม่เกี่ยวข้องกันเพราะมันเป็นของวิเศษของเขา เขาที่ยังไม่ผ่านเข้าสู่ขั้นกายทองคำ ก็ต้องพึ่งพาพลังของกำไลเก้ามังกร
