ณะที่มองไปยังฉินเฉา“เธอกำลังทำให้ฉันเสียเวลา!”ฉินเฉาเริ่มรำคาญขึ้นมา “ไปซะ!”เมื่อพูดจบ เขาก็ใช้ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับเปลวไฟสีขาวเมื่ออยู่กลางอากาศ ก็กลายเป็นพลังสีดำขนาดมหึมาพุ่งเข้าไปที่ใบหน้าของหานปิงแต่ร่างของหานปิง ก็หายไปในทันที ทิ้งไวเพียงความเสียหายบนรั้วที่หักครึ่ง“คุณลุงรุนแรงเช่นนี้ตลอดเลย!”ทันใดนั้นหานปิงก็ปรากฏตัวออกมาด้านหน้าคนทั้งสอง ท่ามกลางเศษหินที่ยังคงร่วงลงมาอย่างต่อเนื่อง เธอก้าวเท้าเข้าไปยังใจกลางอาคมเคลื่อนย้าย“เธอคิดจะทำอะไรของเธอ?”เพียงแค่คิดว่าคริสตจักรโรมันจะเอาเปรียบซูจี ฉินเฉาก็พลันอารมณ์ร้อนมากขึ้นเรื่อยๆสำหรับปีศาจ สภาพอารมณ์ที่ไม่ปกตินั้นไม่ใช่เรื่องดีและถ้ายิ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคนที่เขาใส่ใจมากที่สุด ยิ่งทำให้ฉินเฉาอดกลั้นไม่ได้เปลวเพลิงสีขาวยังโหมกระหน˹าไม่หยุด แสงสีทองเปล่งประกายออกมาจากร่างของเขา ด้านหลังของโรงแรมแห่งนี้พลันส่องประกายเจิดจ้า“คุณลุงอย่าอารมณ์เสียไป ความจริงที่ผู้อื่นมาที่นี่ ก็เพื่อคุณลุง”หานปิง เมื่อเห็นว่าความโกรธของฉินเฉาแทบจะขึ้นสู่สวรรค์ ก็เปิดปากพูดอย่างเร่งรีบ“ฉันรู้ว่าคุณลุงจะไปจัดการกับคริสตจักรโรมัน แต่ตอนนี้ที่นครรัฐวาติกันอันตรายมาก แม้แต่พวกเราปีศาจยังไม่กล้าจะเหลือบมองไปที่นั่น”“เธอไม่กล้า ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่กล้า”เพื่อที่จะรีบไปช่วยซูจี ฉินเฉาจึงยอมวางมือจากหานปิงไปก่อน“คุณลุงนี่ไม่ฉลาดเอาซะเลย”ท่าทีขอ