กลศึกที่จ้าวเป่ยวั่งเอ่ยมา ล้วนผ่านการถกเถียงอย่างรัดกุมจากเหล่าขุนพลทัพเยี่ยนเหมิน ผนวกกับการจำลองสถานการณ์รบอย่างทุ่มเทหลายทิวาราตรีของกุนซือหวังโหรวฮวา ครั้นนำมาแถลงในยามนี้ แม้แต่จ้าวเสวียนจีก็ยังหาช่องโหว่ใดมาแย้งมิได้
“ยามนี้ยังไม่อาจชี้ชัดว่าเผ่าเทียนหยวนและเผ่าชี่ตันจะจัดสรรกำลังพลไปตรึงที่เขาเฟิ่งหมิงและทุ่งหญ้าใบไม้แดงมากน้อยเพียงใด ทว่าศึกนี้ ต่อให้พวกมันเทหน้าตักทุ่มสรรพกำลังทั้งหมดที่มี อย่างมากที่สุดก็ไม่เกินสี่แสนนาย”
“เมื่อหักลบกองกำลังที่ต้องแบ่งไปขยี้ราชสำนักต๋าต้าน จำนวนทหารที่พวกมันเจียดมาสกัดกั้นเราได้ อย่างไรเสียก็ไม่เกินสองแสน”
“ภายใต้สถานการณ์ที่กำลังพลมิได้เหนือกว่าอย่างเบ็ดเสร็จ ต่อให้มีปราการธรรมชาติหนุนหลัง การคิดหยุดยั้งพวกเราย่อมเป็นเพียงฝันกลางวัน”
จ้าวเสวียนจีลูบปลายคาง ไตร่ตรองเพียงชั่วครู่ก็เห็นพ้องกับกลยุทธ์ของจ้าวเป่ยวั่ง “ทัพเยี่ยนเหมินหนึ่งแสนหกหมื่นนายของเรา ต่อให้เจียดกำลังสักสองสามหมื่นรั้งอยู่รักษาด่าน ทัพหลวงที่เหลือก็ยังมากพอจะทะลวงฟัน บดขยี้ศัตรูทุกหน้าตาที่กล้าขวางทาง”
จ้าวเป่ยวั่งพยักหน้ารับ “เป็นเช่นนั้นขอรับ”
จ้าวเสวียนจีทอดสายตามอ
