ินอินจะใช้พลังเทพได้ และก็ไม่แปลกที่จิ่วเทียนเซียนเฟยจะไม่สามารถสอนพ่อเธอได้“ลงมานานแล้ว ข้าคงต้องกลับ ท่านก็ดูแลตัวเองให้ดีด้วย”จิ่วเทียนเซียนเฟยแหงนหน้ามองท้องฟ้าแล้วพูดกับฉินเฉา“อืม เจ้ากลับเถอะ ลงมานานขนาดนี้ ร่างของข้าตอนนี้ก็เริ่มทนไม่ไหวเหมือนกัน”“อิงเทียน…..”จิ่วเทียนเซียนเฟยมองมาที่ฉินเฉาอย่างไม่อาจตัดใจ จากนั้นร่างของเธอก็ค่อยๆ ลอยขึ้นไปช้าๆ บินขึ้นไปยังฟากฟ้าฉินเฉาที่ยืนอยู่ก็แหงนมองท้องฟ้า มองส่งจิ่วเทียนเซียนเฟยจนลับตา ไม่นาน เขาก็มองไม่เห็นเงาของเธออีก จากนั้นก็พึมพำออกมา“ข้าจะกลับไปหาเจ้าแน่นอน…..”จากนั้น ท่าทางผู้ยิ่งใหญ่ของเขาก็พลันหายไป ชุดเกราะเก้ามังกรก็กลับคืนเป็นกำไลเก้ามังกร สวมกลับไปยังแขนของเขา“ฉัน ฉันเป็นอะไรไป…..”ฉินเฉามีท่าทางเหม่อลอยเล็กน้อย เขารู้สึกเหมือนจำอะไรไม่ได้อิงเทียนคืนสติ ผลาญพลังปราณและพลังจิตของเขามาก เมื่อตอนที่จิ่วเทียนเซียนเฟยและอิงเทียนบอกลากัน วิญญาณของฉินเฉาก็ได้รับบาดเจ็บบ้างแล้ว“ฉินเฉา นายไม่เป็นไรนะ!”ซูจีอุ้มฉินอินวิ่งเข้ามา พร้อมกับกอดแขนฉินเฉาเมื่อกี้นี้อันตรายมากถ้าไม่ใช่เพราะจู่ๆ จิ่วเทียนเซียนเฟยปรากฏกายออกมา พวกเขาคงจะตายไปแล้วทำไมฉินเฉาต้องเป็นอิงเทียนกลับชาติมาเกิดด้วยถ้าไม่ใช่ พวกเขาคงจะมีชีวิตที่มีความสุขด้วยกันไปแล้วมาตอนนี้หนี้เมื่อชาติก่อนกลับโถมเข้าใส่ร่างของฉินเฉา มันไม่ยุติธรรมเลยและฉินเฉาก็ไม่สามารถหนีไปจากหายนะนี้
