งภูผานอกจากจะสะท้อนการโจมตีได้ทั้งหมดแล้ว ความสามารถที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าของมันกำลังทำงานอย่างช้าๆและในตอนนี้เอง ณ สุสานซานไห่“ฝ่าบาท ฝ่าบาทเป็นยังไงบ้าง?”อสูรโบราณทุกตนต่างพากันห้อมล้อมยังสุสานเก้ามังกร ซวนหยวนอิงจี๋กำลังร้องไห้อยู่ เธอรู้ถึงความเป็นห่วงของทุกคน แต่เธอไม่พูดอะไรส่วนเทาเที่ยหลังจากกลับมาก็หมดสติ นอนลงบนพื้นแข็งๆ ราวกับตายไปแล้ว“ดูเหมือนที่พวกเขาไปตามหาอิงเทียนจะไม่ราบรื่นเท่าไหร่”ไป๋เจ๋อที่นั่งอยู่บนป้ายหลุมศพ ในมือกำลังถือสมุดบันทึก พึมพำออกมา “ข้าเป็นคนบอกเวลาให้กับพวกเขา โอ้ ฝ่าบาทเสียใจอย่างนี้ คงจะพ่ายแพ้มาอย่างหนัก”“ไป๋เจ๋อ หยุดทำท่าทางแบบนั้นสักที!”อสูรโบราณบางตนที่อารมณ์ร้อนตะโกนออกมา “ฝ่าบาทถูกรังแกอย่างนี้ พวกเราจะคอยดูอยู่เฉยๆ หรือไง! ไปกันเถอะ พวกเราออกไปสังหารอิงเทียนกัน!”“ใช่แล้ว ไปกัน!”อสูรโบราณหลายตนพุ่งออกไปข้างนอก“ขวางพวกเขาไว้!”ไป๋เจ๋อขมวดคิ้ว ตะโกนเสียงดังตัวเขาในกลุ่มอสูรโบราณนี้ ดูเหมือนจะพอมีฐานะอยู่บ้าง ทันใดนั้น อสูรโบราณกลุ่มหนึ่งก็ได้ตีวงล้อม ขวางพวกนี้ไว้“ไป๋เจ๋อ อย่าขวางพวกข้า!”อสูรโบราณตนหนึ่งตะโกนออกมา “เจ้ามันขี้ขลาด แต่พวกข้าไม่กลัว! มันไม่ใช่อิงเทียนสักหน่อย เป็นแค่อิงเทียนที่มาเกิดใหม่ มีอะไรให้กลัวกัน! คอยดูบิดาจัดการมันให้ดี บิดาจะจับมันมาคุกเข่าต่อหน้าฝ่าบาท!”“เจ้าพูดมันก็ง่าย”ไป๋เจ๋อยิ้มเยาะ “เจ้าในตอนนี้ต่อให้จัดการอิงเทียนได้
