ิดออกมาทันที กิ่งก้านที่รัดร่างฉินอี้ไว้พลันถูกเผา ทั้งกิ่งก้านพวกนั้นยังลุกไหม้ด้วยเพลิงสีขาว“แค่นายน้อยอย่างข้ายังไม่ได้ลงมือ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าข้าเป็นเหมือนแมวป่วย!”หลังจากพูดจบ ไหล่ซ้ายของฉินอี้ก็มีปีกสีดำกางออก ภายใต้ปีกที่โบกสะบัด ร่างของฉินอี้ก็ไปปรากฏตรงหน้าต้นไม้เฒ่าในพริบตามือทั้งสองข้างของฉินอี้ขาวดุจหยก เขาซัดฝ่ามือออกไป มือน้อยๆของเขาซัดเข้าที่เปลือกของต้นไม้เฒ่า“นี่ นี่มันพลังอะไรกัน!”ต้นไม้เฒ่าร้องออกมาอย่างหวาดกลัว “ไม่ เป็นไปไม่ได้…..”ต้นไม้เฒ่าพูดได้เพียงเท่านี้ ร่างของมันก็ถูกเปลวเพลิงสีขาวเผาไหม้ไปจนถึงวิญญาณฉินอี้ชักมือกลับ ปีกสีดำกลางหลังกลายเป็นควันสีดำแล้วสลายไป“ฮึ่ม คิดจะสู้กับนายน้อยอย่างข้า ช่างไม่รู้จักเจียมตัว”ฉินอี้ยืนอยู่ตรงนั้น เสียงระเบิดดังมาจากร่างของต้นไม้ ทันใดนั้นก็มีระฆังลอยออกมา บนระฆังนั้นเปล่งแสงสีเขียวออกมา“หรือว่านี่จะเป็นระฆังควบคุมพืชพันธุ์?”ฉินอี้มีความสุขอย่างมาก รับระฆังนั้นไว้แต่ในตอนนี้เอง แสงสีขาวก็พลันปรากฏขึ้น ดูดระฆังนั้นไปตกยังมือของคนคนหนึ่ง
