“ในที่สุดก็กลับมาได้แล้ว?”ในออฟฟิศของซูเฟย ฉินเฉามองไปที่ซูจีที่นั่งถัดจากพี่สาวของเธอขณะที่มือของเธอกำลังจัดผมพร้อมกับส่องกระจก เขาไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี และตอนนี้เอง จิ้งจอกน้อยที่กำลังนอนอยู่บนโต๊ะ เมื่อเห็นฉินเฉาเข้ามาก็พลันส่ายหาง พร้อมกับกระโดดจากโต๊ะเข้าใส่อ้อมกอดของฉินเฉา“นี่ไม่แปลกไปหน่อยเหรอ พูดเหมือนกับฉันออกไปเล่นงั้นแหละไม่ใช่ว่าฉันไปทำงานหรือไง…..”ฉินเฉาลูบหัวจิ้งจอกน้อย พร้อมกับพูดอย่างไม่พอใจ ไม่ใช่ว่าซูเฟยบังคับให้เขาไปเองหรอกเหรอ แล้วทำไมถึงมาบ่นเขาล่ะ เศร้าจริง…..“แต่ฉันได้ยินมาว่า หลังจากนั้นองค์หญิงน้อยเอลิซ่าก็ไม่อยากจากนายไม่ใช่เหรอ”ซูจีร้องฮึ่มออกมา เมื่อจัดการผมตัวเองเสร็จ ก็รีบเดินมา จับเหรียญตราที่ติดตรงหน้าอกของเขา “ดูนี่ มีให้เหรียญเป็นรางวัลด้วย นี่ไม่ใช่ของที่คนธรรมดาจะได้มา นายจะอธิบายยังไง?”“เพราะฉันช่วยเธอไว้หลายครั้ง….. เธอก็เลยให้นี่เป็นการขอบคุณ”ฉินเฉาหลั่งเหงื่อออกมาเป็นสายเขาสามารถเผชิญหน้ากับสิ่งชั่วร้ายและน่าสะพรึงได้ทุกชนิดกระทั่งกล้าเผชิญหน้ากับจ้าวนรก แต่กับซูจีนี้ เขาไม่มีความกล้าเลยจริงๆบางทีอาจมีคนดูถูกว่าฉินเฉากลัวเมีย แต่ฉินเฉาไม่คิดอย่างนั้น นี่เป็นเพราะเขาห่วงซูจี ยิ่งกว่านั้น เขาและซูจียังมีความรักให้กันจนตายแทนกันได้ให้ซูจีได้รังแกเขานิดหน่อย ให้เธอได้มีความสุข นี่ไม่ใช่เรื่องถูกหรอกเหรอ?“แฮ่ม บางทีคนอื่นอาจคิดเป็นอื่น รอคอยให้
