“นี่ฉิน อยากจะไปเล่นที่พระราชวังมั้ย?”ที่สนามบินราชอาณาจักร องค์หญิงน้อยที่ยังไม่ยอมแพ้ถามขึ้นฉินเฉามองท้องฟ้าในลอนดอนที่ครึ้ม ก็อดไม่ได้ให้รู้สึกซึมเล็กน้อย“ไม่ล่ะ ฉันมีเรื่องต้องทำ ต้องรีบกลับแผ่นดินใหญ่ ไม่มีเวลาเล่นเป็นเพื่อนเธอต่อหรอก”ฉินเฉาลูบผมเด็กสาว แล้วพูดลาเป็นครั้งสุดท้าย“เอลิซ่า ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหาฉัน ฉันมาส่งเธอถึงที่นี่แล้ว ที่นี่เธอจะปลอดภัย”“อืม…..”เอลิซ่ากอดเอวฉินเฉา พร้อมกับจูบเข้าที่แก้มของเขาเบาๆ “ฉันจะจำนายไว้ ฉิน…..”ฉินเฉามองแผ่นหลังเอลิซ่า ลูบหน้าตนเอง ในใจก็พูดว่า สาวน้อยชาวต่างชาติคนนี้ช่างเปิดกว้างจริงๆ เขาจัดการอารมณ์ของตน ขณะที่เตรียมตัวจะกลับ มือถือของเขาก็พลันส่งเสียงออกมาสิ่งที่ทรงพลังที่สุดของมือถือบ้านๆ อันนี้คือเสียงเรียกเข้าที่ดังจนดึงดูดความสนใจของคนรอบๆ นับไม่ถ้วนฉินเฉาชินกับมันซะแล้ว จึงทำตัวไม่สนใจ พร้อมกับรับสายเป็นหลี่ไป๋ซานโทรมาโดยไม่คาดคิด!“นี่หัวหน้า โทรมาหาฉันมีเรื่องอะไร?”“ครั้งแรกเลยนะที่ได้ยินนายเรียกฉันว่าหัวหน้า หายากจริงๆ”น˺าเสียงของหลี่ไป๋ซานเต็มไปด้วยความหยอกล้อ “ทำไม มีเรื่องอะไรให้ฉันช่วยหรือไง ทำไมถึงได้พูดเพราะขนาดนี้?”“ไม่มีอะไร นายไม่ใช่เหรอที่โทรหาฉัน คนที่มีเรื่องมันนายต่างหาก”ฉินเฉาต้องการให้หลี่ไป๋ซานช่วยตัวเองจริงๆ นั่นล่ะ อย่างน้อยก็ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเม็ดยาวิญญาณปฐพีก็ยังดี เพราะว่าเขาตอนนี้ต้องการแข็งแกร่งขึ้น แร
