งเบาๆ “ผู้อื่นก็เป็นปีศาจ…..ปีศาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่เห็นแก่ตัว ถ้าฉันได้วิญญาณของคุณ ฉันก็สามารถก้าวข้ามท่านเบลเซบับได้ โอกาสดีๆ แบบนี้ ทำไมฉันต้องช่วยท่านเบลเซบับด้วย?”“…..”ปีศาจเป็นพวกเห็นแก่ตัวเหรอ?ทำไมโรซี่ไม่เห็นเป็นแบบนั้นล่ะ?พูดไปแล้วโรซี่ก็ต่างจากปีศาจตนอื่นจริงๆ นั่นล่ะ เธอดูคล้ายกับมนุษย์มากกว่า“ดังนั้น ที่ฉันช่วยคุณลุงเพราะเป้าหมายของตัวเอง อืม คุณลุง คุณต้องจำไว้ว่ายังไงปีศาจก็เป็นปีศาจ ไม่สามารถเป็นอย่างอื่นไปได้ ฉันและคนรักบางคนของคุณ… พวกเราต่างเป็นปีศาจ! ต่อให้หน้าตาของพวกเราจะเปลี่ยน แต่สันดานของพวกเราไม่เคยเปลี่ยน”หลังจากพูดจบ หานปิงก็มองเข้ามาในตาของฉินเฉา มองมาด้วยท่าทางครุ่นคิดคำพูดนี้หมายความว่ายังไง?ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น “ฉันเชื่อใจโรซี่”“ฮิฮิ สมกับเป็นเด็กน้อยจริงๆ”หานปิงหัวเราะคิกคัก “เอาล่ะ ฉันมานี่เพื่อพบคุณ ในเมื่อเห็นคุณออกมาจากนรกได้อย่างปลอดภัยฉันก็วางใจ อย่าลืมคำเตือนของฉันล่ะปกป้องวิญญาณของฉันให้ดีด้วย!”จากนั้น หานปิงก็หายไปจากเบื้องหน้าของฉินเฉาโดยสมบูรณ์
