ีมเห็นพวกเธอ มองมาที่อ้ายเสี่ยวเสวี่ย สุดท้ายสายตาก็ตกลงบนร่างเสี่ยวอวี่ แล้วเหมือนกับนึกถึงลูกสาวของตนเขาถอนหายใจ จากนั้นก็ลดปืนในมือลง“พวกคุณทำอะไร ฉันเป็นปราชาชนบริสุทธิ์นะ คุณต้องปกป้องฉันปกป้องฉันสิ!”ยายเมิ่งเห็นตำรวจพากันลดปืนลง ก็ตกใจรีบตะโกนออกมา“ปราชาชนบริสุทธิ์?”ฉินเฉายิ้มเยาะ “แกกล้าไปชั้นสี่กับฉันมั้ย? ไปถามคนที่แกผ่าเอาอวัยวะภายในของพวกเขาออกมา ถามคนตายพวกนั้น ถามพวกเขาว่าแกเป็นปราชาชนบริสุทธิ์มั้ย? ฉันดูแล้ว แกมันไม่ใช่มนุษย์สักนิด!”“ฉัน ฉัน…..”ตาของยายเมิ่งพลันย้อนนึกไปถึงภาพของกลุ่มศพที่ล้อมรอบ ขาของยายแก่คนนี้พลันสั่นพั่บๆตำรวจรอบๆ พลันพากันหน้าเปลี่ยนสีครั้งใหญ่ผ่าเอาอวัยวะมนุษย์ไปขาย!นี่มันจะชั่วร้ายเกินไปแล้ว“ผลลัพธ์ของแกคือตาย”ฉินเฉาเดินเข้ามา ตำรวจทุกนายไม่ได้ยกปืนเล็งมาที่เขา กระทั่งมีบางคนหลีกทางให้ ทิ้งระยะจากยายเมิ่งทีละน้อย ปล่อยเธอไว้คนเดียว“อย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าฉัน…..”เมื่อยายเมิ่งเห็นฉินเฉาเดินเข้ามาทีละน้อย ทีละน้อย เธอก็พลันคุกเข่าพร้อมน˺าตาไหลอาบหน้า“ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่กล้าแล้ว ฉัน ฉันยกเงินให้นายหมดเลย ปล่อยฉันไปเถอะ ปล่อยยายแก่น่าสงสารคนนี้ไปเถอะนะ… ฉันยังไม่อยากตาย ยังไม่อยากตายจริงๆ …..”“ตอนแกฆ่าคนพวกนั้นเอาเครื่องในของพวกเขาออกมา แกเคยฟังคำอ้อนวอนของพวกเขาสักครั้งมั้ย?”ฉินเฉายืนต่อหน้าเธอ ท่าทางเย็นชา มองลงไปยังยายเมิ่ง ราวกับเป็นพระเจ้าที่ตัดสินโ
