ลังหัว “ตอนทำข้อสอบเข้ามหาลัยภาษาอังกฤษของผมได้แค่ 15 คะแนนเอง”ยายเมิ่งมองไปที่ลูกน้องอีกคน ลูกน้องคนนั้นรีบโบกมือปฏิเสธทันที“ภาษาอังกฤษผมรู้จักแค่ ฟัคยู ยาเมเต๊ เท่านั้นเอง”“แม่ง ยาเมเต๊นั่นมันภาษาญี่ปุ่น”ยายเมิ่งปวดหัวกับลูกน้องของเธอ เธอไม่จำเป็นต้องเข้าใจที่สาวน้อยนางนี้พูดก็ได้ ที่เธอต้องการก็แค่เครื่องทำเงินเท่านั้น“ไปจัดการเธอ ทำให้หลังจากนี้เธอเชื่อฟังคำสั่ง”ยายเมิ่งโบกมือ ลูกน้องที่รู้จักคำว่ายาเมเต๊เดินเข้าไป หยิบเข็มฉีดยาจากกระเป๋าออกมา ในนั้นไม่รู้ว่ามีของเหลวอะไร จับแขนที่ทั้งขาวและเรียบเนียนของเอลิซ่าขึ้น“แกจะทำอะไร! นี่มันยาอะไร!”เอลิซ่ารู้สึกไม่ถูกต้อง นี่จะต้องเป็นยาไม่ดีแน่ๆ!“ยัยหนู เตรียมตัวมีความสุขจนตายได้เลย”จากนั้นก็แทงเข็มใส่ข้อมือของเอลิซ่า แล้วฉีดยาเข้าไปไม่นาน เอลิซ่าก็หายใจหอบ สติของเธอเริ่มเหม่อลอย ความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อนเริ่มครอบงำวิญญาณของเธอความรู้สึกนี้เหมือนกับว่าเธอกำลังล่องลอยอยู่ในสรวงสวรรค์ก็ไม่ปาน ทำให้ลืมสิ้นซึ่งทุกสิ่งหลังจากความรู้สึกค่อยๆ ลดลง ร่างของเธอก็นอนลงบนเตียงอย่างเชื่อฟังองค์หญิงน้อยที่ได้สติพลันเข้าใจในทันที คนพวกนี้ฉีดสารกระตุ้นเข้าไปในร่างของเธอ!“แก! แกกล้าดียังไงถึงฉีดสารกระตุ้นให้เรา! สมิธจะต้องไม่ปล่อยพวกแกไปแน่!”องค์หญิงน้อยสะอื้น องค์หญิงแห่งราชวงศ์อังกฤษกลับติดยา เธอจบสิ้นแล้ว ถ้าให้เสด็จแม่รู้ ตัวเองจะต้องถูกฆ่าตายแน
