ที่แน่นขนัด ก็รู้สึกอยากกลับเล็กน้อยเธอรู้ว่าเซี่ยงไฮ้เป็นเมืองใหญ่ ไม่รู้ว่าจะไปหาฉินเฉาได้ที่ไหนดูท่าคงต้องถามเขาว่าอยู่ที่ไหน จากนั้นก็ให้เขามารับองค์หญิงน้อยที่อยู่บนสะพานข้ามแม่น˺าหยิบมือถือของตนขึ้นมาแต่ขณะที่จะกดตัวเลขอยู่นั้น ก็ได้มีคนเดินชนเธอ ทำให้มือถือของเธอหล่นลงแม่น˺า“โอ้ พระเจ้าช่วย!”องค์หญิงน้อยร้องออกมา รีบหันหัวกลับไป แต่ในตอนนี้เอง เธอเห็นหญิงชราที่ตาทั้งสองข้างมองไม่เห็น กำลังถือไม้เท้าช่วยเดิน ค่อยๆเดินทีละก้าว“ขอโทษนะที่ชนคุณเข้า”หญิงชรารู้ว่าตนชนคนเข้าจึงรีบขอโทษทันทีองค์หญิงน้อยที่โมโห เมื่อเห็นหญิงชราตาบอดก็ให้ใจเย็นลงความรู้สึกสงสารและเห็นใจพลันพุ่งขึ้น“เราจะพาคุณไปส่งบ้าน”องค์หญิงน้อยพูดด้วยภาษาจีนที่แข็งทื่อ“หนูน้อย เธอเป็นชาวต่างชาติเหรอ?”“อืม”องค์หญิงน้อยพยักหน้า“โอ้ น่าอายจริงที่ต้องให้แขกชาวต่างชาติช่วยพาหญิงชราตาบอดคนนี้ไปส่งบ้าน”“ไม่ต้องใส่ใจหรอกค่ะ”องค์หญิงน้อยที่เต็มไปด้วยความสงสารช่วยหญิงชราโดยไม่สนคำค้าน “พวกเราไปกันเถอะ”
